Op zoek naar een eenvoudig dessert kwam ik op een recept voor een galette van appel.

Omdat het de laatste dagen toch meer herfst dan winter lijkt vond ik het nog wel passen ook.

 Dit zijn de ingrediënten

• 135 g gezeefde bloem
• 1 halve eetlepel suiker
• snuifje zout
• 85 g boter, op koelkasttemperatuur en in blokjes gesneden
• 2 appels in schijfjes gesneden
• 50 g suiker
• 30 g gesmolten boter
• snuifje kaneel
• water

Zo maak je de galette

Eerst maken we het deeg, want dat moet een tijdje in de koelkast rusten.

Meng daarvoor de bloem, suiker, zout en boter in de keukenrobot. Voeg beetje bij beetje wat koud water toe tot je ziet dat het deeg ‘pakt’.
Haal het uit de mengkom en kneed nog even na. Draai het in een stuk huishoudfolie en leg het een half uurtje in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 200°C . Snij de appels in mooie fijne plakjes. Leg ze in een kom, strooi er suiker en kaneel over en overgiet met de gesmolten boter.
Schud ze zachtjes op zodat de suiker, kaneel en boter mooi over de schijfjes verdeeld geraken.

Haal het deeg uit de koelkast en rol het uit tot je een cirkel hebt van om en bij de 30 à 35 cm. Schik de eerste rij appelschijfjes dakpansgewijs op ongeveer 5 cm van de rand. Werk mooi naar binnen toe. Plooi de zijkantjes over de appels. Strooi nog een beetje verkruimelde parelsuiker over de rand en zet in de oven.

Bak de taart gedurende 40 à 45 minuten, ze om de 10 minuutjes een kwartslag draaiend.

Ze wordt vanavond geserveerd met een bolletje vanille-ijs en ik ben er zeker van dat het zal smaken!

[ smaak: ***** | presentatie: **** | bakgemak: **** ]

Een nieuw jaar vraagt om goede voornemens, naar het schijnt. Maar het enige concrete voornemen dat hier genomen werd is voortaan zelf yoghurt maken. Heel basic en wellicht een langer leven beschoren dan de meeste voornemens die soms zelfs de maand januari niet overleven.

Sinds vorig jaar zocht ik naar een mooi, niet al te groot, tweedehands yoghurtmachientje en eind december bracht de postbode een heerlijk ouderwetse doos. De foto’s op die doos zouden niet misstaan in mijn moeders gedateerde versie van het kookboek van ‘den boerinnekesbond’. Op rommelmarkten vind je die zeker nog terug. En ja, ook het toestel is echt seventies, maar toch ongebruikt. Zonde eigenlijk, zo’n schoon en handig ding.

Maar hier zal het niet in de kast of op zolder staan verstoffen. De volle en halfvolle yoghurt is al unaniem goedgekeurd, binnenkort probeer ik eens frivolere soorten met vanille, chocolade of diksap. Voortaan begint Finn de dag niet met een beker melk, maar met een potje yoghurt. Geef hem eens ongelijk?

Eindelijk.

Eindelijk ben ik er nog eens toe gekomen hier iets te schrijven.
Eindelijk stond ik  nog eens in de keuken om koekjes te bakken én daarvan foto’s te nemen.
Eindelijk kon ik eens een van de recepten testen uit het van collega L. gekregen Bloch-receptenboek.
Eindelijk nog eens koekjes met *****-noteringen.

Ik verklaar me nader:
Omdat ik gisteren ‘van thuiswacht’ was, zocht ik een recept voor niet al te ‘bewerkelijke’ koekjes. Simpel en toch lekker en verfijnd, daar ging ik voor.
M’n oog viel dan ook al snel op de sablés

Nodig [voor 30 à 40 koekjes]

•  100 g ongezouten boter op kamertemperatuur
• 50 g poedersuiker
• 160 g bloem
• een halve eierdooier [of een hele als je de rest verdubbelt]
• mespuntje zout
• 25 g kristalsuiker
• citroenzeste  naar believen
• 20 g amandelfrangipane

Hoe

Klop de boter met het zout en de poedersuiker romig. Meng er de halve eierdooier door samen met de citroenzeste. Meng dan het botermengsel met de gezeefde bloem. Haal de mengeling uit de keukenrobot en kneed nog even na tot een soepel deeg. Rol dat nu tot sigaren van om en bij de 4cm. Draai deze door de suiker en dan in huishoudfolie en zet in de koelkast.

Ondertussen maak je de amandelfrangipane. Bij de basisrecepten in het boek staat dat je voor 225 g frangipane 50 g boter, 50 g gemalen amandelen, 50 g poedersuiker, 1 ei, 20 g bloem en een halve gram zout 2 minuten flink door elkaar moet roeren. Kieper het mengsel in een kleine spuitzak en laat ook dit rusten in de frigo. Zo gezegd zo gedaan. Wat ik met de 205 overige grammen ga doen zie ik nog wel, dacht ik zo.

Om de koekjes af te werken haal je ze uit de koelkast, snij je plakjes van 4 à 5 mm die je op een met bakpapier bekleed bakblik legt. Zet nu op elk koekje een mooi puntje van de amandelfrangipane. Nu nog 12 à 15 minuutjes in een oven op 180° en de koekjes mogen eruit om af te koelen op enkele roosters.

[ smaak: ***** | presentatie: *** | bakgemak: **** ]

Maar daar zat ik nu, met 205 g overschot amandelfrangipane. Even verder bladerend in het inspirerende receptenboek kwam ik de recepten tegen van een mooi triootje: baisers, phoenix en miroirs. Het moet nu net lukken dat die lekker lonkende miroirs ook gemaakt worden met amandelfrangipane. Hupsakee.

Wat haal je uit de voorraadkamer?

• 125 g eiwit
• 250 g broyage (125 g bloemsuiker + 125 g amandelpoeder)
• 10 g bloem
• 70 g geschaafde amandelen
• 225 g amandelfrangipane (daar heb je hem!)
• 25 g abrikozenconfituur
• 50 g fondantsuiker (facultatief)
• rum (voor de niet AA’s onder ons)

Kunnen wij het maken? Nou en of!

Klop het eiwit stijf. Zeef de bloem samen met de broyage en meng dit in twee keer onder het eiwit. Doe alles in een spuitzak met een gladde spuitmond (8 à 10mm) en spuit mooie deegcirkeltjes van ongeveer 5 cm op het bakpapier. Bestrooi ze met de amandelschilfers en schud de overtollige schilfers van de bakplaat. Spuit nu de frangipane in het middelste van de cirkels.

Gedurende 12 à 14 minuten afbakken op 180°. Strijk de koekjes na het bakken in met de confituur en glaceer ze (eventueel) met de met rum geparfumeerde fondantsuiker. Laat ze nog even afkoelen op de bakplaat voor je ze er voorzichtig afplukt.

[ smaak: ***** | presentatie: **** | bakgemak: **** ]

We houden hier van gezond, maar natuurlijk ook af en toe van lekker zoet. Na het lezen van ‘Een pleidooi voor echt voedsel’ van Michael Pollan laten we de fructoserijke, voorverpakte koekjes uit de winkel nog wat meer links liggen en wordt er al wat meer gebakken om mee te geven naar school. Havermoutkoekjes bijvoorbeeld. Want havermout, da’s krachtvoer. Zo’n twee keer per week wordt hier heel ouderwets havermoutpap gemaakt als ontbijt. Maar ook voor in koekjes is dit een superingrediënt. Dan voel je je toch wat minder ‘schuldig’ als je wat koekjes eet.

Ik vond een lekker recept via internet, maar zoals je mag verwachten van mij heb ik het onmiddellijk aangepast. Ik vind de koekjes vooral lekker als ze goed krokant gebakken zijn.

Wie al zin krijgt om te bakken haalt best het volgende uit de kelder/winkel:

• 200 g zelfrijzende bloem
• 250 g boter
• 250 g havermout
• 250 g rietsuiker
• 2 zakjes vanillesuiker
• 2 kakelverse eitjes

Alles bij elkaar mengen en een tijdje laten opstijven in de koelkast. Je hulptroepen bij elkaar roepen, ze balletjes laten draaien die ze dan vakkundig mogen platslaan en op een bakplaat leggen.  25 min. op 160°C bakken.

Ik gebruik grotendeels volkorenbloem en doe daar wat bakpoeder bij, voeg soms wat boekweitvlokken en krenten toe en vervang een deel van de suiker door honing. En nee, ik heb nog geen cookiemonster horen klagen over deze ‘gezonde’ koeken. Ze worden bewaard in een blikken doos, als er van bewaren sprake is tenminste.

Edelachtbare lezers, ik pleit schuldig. Ik heb jullie verwaarloosd hier op de roelskens-blog. Niet dat er een tekort was aan uitstapjes waarover ik zou kunnen schrijven. Niet dat ik geen foto’s meer had die ik graag met jullie zou delen. Niet dat hier niet meer gekookt of gebakken wordt dat de moeite waard zou zijn. Niet dat we hier de hele zomer op ons lui gat gezeten hebben.

Ik vrees echter dat het de laatste maanden een beetje te druk was op andere vlakken. “Hoe kan dat?” hoor ik sommigen nu denken, “Hij was toch bijna de hele zomervakantie thuis!”. Klopt, maar er stonden een paar tijdrovende bezigheden op het programma. Twee weken met de kroost in de Westhoek vertoeven bijvoorbeeld. Of nog, twee kinderkamers en een badkamer herschilderen, ‘grote kuis’ doen in drie kinderkamers, nieuwe meubels in elkaar draaien,… allemaal tijd die ik niet kon besteden aan het schrijven van blogposts. “Maar je was toch vaak achter je computer te vinden’” hoor ik nu weer anderen denken. Klopt alweer. En toch staan hier nog hele reeksen foto’s te wachten op verwerking, bleven sommige mails veel te lang onbeantwoord, moet Marijkes computer dringend herinstalleerd worden,… Neen, als ik achter de computer zat was het veelal om te werken aan de site van de school van de kinderen. Na een valse start vorig jaar hadden we (het communicatieteam) de deadline van 1 september voorop gezet. En zoals Opa C. placht te zeggen: “daar kruipt toch meer tijd in dan gedacht”. Maar zie, de site staat ondertussen online, ook al ontbreken er hier en daar nog wel wat teksten en prentjes.

Om jullie een beetje te troosten hier een receptje voor wat comfort food: muffins met appel. Perfect op tijd, want waarschijnlijk kennen jullie ook wel iemand die geen blijf weet met een reuze opbrengst appels.

Wat je er in draait [voor ongeveer 24 muffins]

• 750 g in niet al te grote stukjes gesneden appel (kan ook perfect met valappels)
• 125 ml zonnebloemolie
• 300 g bruine suiker
• 2 eetlepels room
• 2 eieren
• 250 g rozijntjes of krenten
• 500 g patisseriebloem
• 1 theelepel zout
• 2 theelepels bakpoeder
• 1 theelepel zuiveringszout, ofte bicarbonaat
• 1/2 theelepel versgemalen kaneel