De geboortekaart van Finn heeft zijn definitieve vorm. Niks fancy, maar toch een slagje groter dan deze van Cas, Marthe en Lena. Aangezien we hiervoor groter enveloppes moeten gebruiken, die uiteraard buiten de standaardafmetingen vallen van de post, zijn we genoodzaakt de handel dubbel te frankeren.
Marijke dus in het lokale postkantoor op zoek naar geschikte zegels. Aanvankelijk wilden we de zelfklevende zegels van het 50-jarig bestaan van de Smurfen gebruiken, maar de loketbediende wist mee te delen dat die al lang niet meer te verkrijgen waren. ‘Doe dan maar die met het zomerfruit’, probeerde Marijke nog, maar tevergeefs, ook die zijn al lang de deur uit, zo bleek. Restten dus nog de standaardzegels, de ‘kopkes’ van Albert II, maar dat vond ze geen optie.
Ze kreeg wel nog een foldertje toegestopt van ‘Mijn zegel‘, een dienst van de Post waarbij je zelf je postzegel kan ontwerpen en door hen kan laten drukken. Na enig rekenwerk kwamen we erachter dat deze optie wel leuk is, maar toch nogal prijzig. De ontwerpjes voor de ‘timbers’ zullen dus ongebruikt in de map ‘finn geboortekaartje’ blijven zitten.
Nu we toch aan het rondneuzen waren op de site van de Post botsten we op hun ‘e-shop‘. Hier vonden we naast de Smurfenreeks die we eerst voor ogen hadden ook een nog leukere reeks met de kleine blauwe mannetjes. Geen zelfklevers deze keer en ze moeten uit hun ‘omgeving’ gescheurd worden. Maar aangezien ze allemaal goedlachs naar de camera keken waren we overtuigd: deze zullen de enveloppen van onze vierde spruit sieren. We gooiden een hoop ‘zegelvellen van 5 zegels’ in ons winkelkarretje en snelden naar de dichtsbijgelegen kassa, waar we nog het heuglijke nieuws kregen dat er geen verwerkingskosten worden aangerekend tussen 30 maart en 31 mei. Er werd betaald via PayPal en slechts luttele dagen later stak er een pakje in de brievenbus.
Na wat scheurwerk hadden we 5 stapeltjes zegels, en een paar hoopjes restjes die gretig werden ingepikt door Cas voor zijn eigen ‘binnenhuislijke’ zendingen. De kleinoden werden zorgvuldig gecombineerd, ‘gelekt’ en Hyacinth Bucketsgewijs bevestigd aan de omslagen.
Als je dus ver genoeg van ons, of van een van de grootouders, woont ben je nu de trotse eigenaar van 2 Smurfenzegels. Voor zij die een privépostbode aan de deur kregen toch nog de prentjes hieronder.
Ditmaal opteren we voor een ‘grootschalige’ uitbesteding. Terwijl we bij Lena’s feest nog gretig gebruik maakten van de bakdiensten van familie (waarvoor dank overigens), hebben we deze keer besloten om het bakken over te laten aan anderen. Bij de geboorte van Felix, het tweede zoontje van vrienden, kregen we niet alleen heerlijke, maar ook zeer mooie koekjes aangeboden in het ziekenhuis. Bleek dat Felix’ meter die had gemaakt en dat ze dat zelfs graag doet ‘voor derden’. Op Evelyns 
Een geschikte locatie vinden had net iets meer voeten in de aarde. Aangezien het gezelschap mogelijks groter is dan de vorige keer waren we eigenlijk op zoek naar een ander leuk zaaltje. Er passeerden er een paar de revue, waarbij de serres in de plantentuin van de Gentse Universiteit ons nog het meest konden bekoren. Daar beschikken we echter niet over servies en de huur van dit alles doet het kostenplaatje snel stijgen. Andere opties waren te ver, te lelijk of nog duurder. Dus besloten we het er toch maar op te wagen en hopen we op mooi weer zodat we een deel van de genodigden buiten kunnen posteren. Er wordt dus, opnieuw, gefeest in het parochiezaaltje St.-Bavo in het landelijke Baaigem, op een boogscheut van Scheldewindeke. Hieronder vind je een kaartje.
