Collega’s R. & S. delen dezer dagen in hun overvloed. Ze verhuisden in het voorjaar naar een ‘kast van een huis’ in Gentbrugge en zijn de trotse eigenaars van een heuse tuin. Daarin staat nu een pruimelaar die zijn heerlijke vruchten te graai geeft.

Of ik daar weg mee wist, met een zakje reine claudekes, wou S. ? Natuurlijk. Ik dacht meteen aan een zeer eenvoudig rechttoe rechtaan recept: een clafoutis, een Frans gebak dat traditioneel lauw geserveerd wordt. Oorspronkelijk werd het gemaakt met kersen, maar die kan je door allerhande fruit vervangen.

In plaats van S. een papiertje met het recept onder de neus te schuiven dook ik, samen met de camera, nog eens de keuken in voor een kleine praktische proef.

wat klets je er allemaal in?

• 100 g bloem
• 100 g (riet)suiker
• 4 eitjes (vers vanonder de poep van de kip gehaald)
• 300 ml (half)volle (bio)melk
• 25 g goeie boter
• een flinke schep poedersuiker
• een snufje zout
• 700 g pruimkes
• voor de alcoholiekers onder ons, een geut rum/whisk(e)y/…

aan de slag !

Laat alvast de oven voorverwarmen op 200°C. Halveer en ontpit de pruimen. Zo, het moeilijkste is achter de rug. Vet een taartvorm van om en bij de 25 cm diameter en zo’n 3 à 4 cm hoog goed in en schik de halve pruimen erin. Verwarm de melk met de rest van de boter en laat dit wat afkoelen. Meng de bloem, suiker en zout in een royale beslagkom en breek de eitjes er één voor één bij, telkens goed omroerend. Geef nog eens een extra draai aan het mengsel met je klopper [garde voor de puristen] en voeg zachtjes  het melk-botermengsel toe. Giet nu het deeg voorzichtig over de pruimpjes en zet de schaal in de oven voor een goed half uur.

Als je ziet dat de clafoutis mooi gebruind is haal je hem uit de oven en laat je hem even afkoelen. Bestrooi met wat poedersuiker, snij aan en serveer aan uzelve en/of uw gasten.