Lena is een poesje, een genieterke. Als ze ‘s avonds in pyjama op schoot kruipt, wordt ze graag over haar rug gestreeld. ‘s Morgens is ze de eerste om bij je in bed te kruipen, liefst zo dicht mogelijk tegen je aan, armpjes over je heen. Als ze ziek is, zoals vorige week, geniet ze ervan om alleen thuis te zijn met mama. Beetje tv kijken, puzzels maken, gezelschapspelletjes spelen of gewoon wat ‘rondscharrelen’ in je buurt. Aanhankelijk zonder veel aandacht te vragen. Wanneer ze ‘s avonds gaat slapen wil ze na het boekje graag nog eventjes naar Sunjata luisteren. Iedere avond, al weken aan een stuk, luistert ze naar Sunjata, altijd dezelfde liedjes. Van zodra de muziek start zie je haar dromerig wegkijken. Alsof ze met gedachten al in Mali is. Dekentje tot tegen haar kin, luisteren, genieten en in een mum van tijd is ze in dromenland. Nauwelijks te geloven dat ze zo’n slechte slaper was als baby!