Een nieuw speeltje maakt iedereen in huis hier blij. Groot hoeft het trouwens niet te zijn. Je had Cas zijn ogen moeten zien blinken toen ik vorige week thuis kwam met de nieuwe Lego catalogus. Lena was ook in de wolken met haar pipi-langkous-kousen-uit-de-solden, in snoepkleurtjes en al. Maar het gaat hier niet over iets voor de kinderen, maar over iets voor onszelve.

Marijke bakt de laatste tijd steeds vaker, en sinds kort zelfs om de andere dag, haar eigen brood. Niet dat we het brood van onze overbuur-bakker niet meer lusten, maar zelf bakken heeft zo zijn voordelen. Ons hele huis ruikt heerlijk, het is supervers en lekker en misschien zelfs gezonder. Brood bakken is trouwens niet zo omslachtig en tijdrovend als men denkt. Je hebt er wel wat tijd voor nodig, maar het grootste deel daarvan staat het deeg te rijzen, en daar hoef je niet op te zitten kijken. Een beetje huisvrouw weet dat immers perfect in te passen in haar dagplanning.  Het enige nadeel is, of was, het snijden. Zonder blozen durf ik zeggen dat ik, mits enige concentratie, mooie sneetjes kan snijden, maar ze zijn niet allemaal even gelijk en soms, heel soms, afhankelijk van het type brood, gaat het mis en vormt zich aan de andere kant van het broodmes een hoopje onbestemde broodkruimels.

Maar zie daar, de oplossing voor al uw problemen zit in de computer, meer bepaald op het internet. Op een dood moment tijdens een van de afleveringen van de Slimste Mens zag ik plots een mooi ‘brood-snij-ding’ voorbijglijden op een van de vele tweedehandsversjachersites. Ik wist perfect wat ik wou: mooi van kleur en vorm, oud edoch niet versleten of opgeroest, in werkende toestand en niet te duur en dit modelletje leek daar volledig aan te voldoen. Alle dingen waar een snoer aan hing vielen per definitie al af. Die verpesten de hele magische sfeer van het artisanale thuisbakken toch maar. Bekijk het als mensen die met veel liefde en geduld mooie chocoladetaarten op tafel weten te toveren en die vervolgens met, godbetert, een elektrisch mes te lijf gaan, daar zouden gevangenisstraffen moeten op staan  (no offence oma A.).

Zo kwam het dat ik zaterdagochtend ergens in Deinze stond om daar een mooi exemplaar op te pikken. En ik moet zeggen, ik heb nog geen seconde spijt van m’n aankoop. Compact, mooi, proper, loopt gelijk een lierke en is bovendien nog van Belgische makelij ook, en milieuvriendelijk, en produceert geen co2 en verbruikt geen stroom – alleen een beetje man/vrouwkracht – en is ecologisch, want misschien wel gered van een gewisse dood op een muffe zolder. Allé, oordeel nu zelf, zo’n buitenkansje, zo’n toonbeeld van eenvoud en techniek, dat kon ik toch niet laten liggen.