Archive for December, 2009

oma

Sunday, 27 December, 2009

lena_tekent_001

Lena: “Als ik groot ben, wil ik geen mama worden, ze, want kleine kindjes, dat weent en zo.”

Ik (teleurgesteld): “Dan zal ik geen oma kunnen worden van jouw kindjes?”

Lena: “Oke dan, dan wel kindjes.”

Ik vrees dat het niet zal blijven duren dat ze zo snel te overhalen is. Misschien maar goed ook.

koetjesreep²

Saturday, 26 December, 2009

20091108_vakantie_thuis_014Er waren nog drie koetjesrepen over. Lena had ze bewaard om mee te nemen naar Noortje, haar beste vriendin. Woensdag mocht ze daar logeren. Maar in onze haast waren we de chocoladerepen vergeten. Lena vond het gelukkig niet zo erg, want ze had al zelfgebakken cakejes mee.

Marthe zei onderweg dat het goed was dat Finn nog geen chocolade mocht, zo was er voor elk een reep. Waarop Lena laconiek repliceerde dat ze nog niet wist aan wie ze een koetjesreep zou geven. En stilletjes hoorde ik er haar aan toevoegen: ” Maar ik weet wel dat ik er aan mezelf één zal geven.”

cacao-ganache-koekjes

Friday, 25 December, 2009

Een tijdje geleden was ik op zoek naar een koekje dat zou kunnen voldoen voor een prinses. Marthe had een boek mee uit de klas met daarin een leidraad voor een toekomstige prinses. Eigenlijk, zo waren we op het einde overeengekomen, was prinses zijn toch niet zo leuk: heel veel domme dingen moeten en leuke of onbeleefde zaken niet mogen. Prinses spelen daarentegen is natuurlijk wel leuk. Dan doe je net die dingen die leuk zijn. Eén ervan was het dagelijks eten van in het boek niet nader omschreven prinsessenkoekjes.

Ik dus even met m’n hoofd tussen de koekboeken uit het rek in de living, maar daar vond ik mijn ‘goesting’ niet onmiddellijk terug. Volgens mij moet een prinsessenkoekje in de eerste plaats mooi en lekker zijn, niet te groot – zodat je niet teveel kruimelt – een beetje chique – het moet tenslotte passen bij de rest van haar garderobe en het interieur – en verfijnd van smaak.

Uiteindelijk kwam ik op een recept voor cacao-ganache-koekjes. Het recept is vrij eenvoudig, maar het vraagt toch enige bereidingstijd. Het resultaat is niet alleen mooi, maar ook heel lekker, zeker als ik mag afgaan op de huisprinsessen.

Benodigdheden

voor de koekjes

  • 215 g boter, in blokjes gesneden, en op kamertemperatuur
  • 150 g suiker (tegenwoordig zit er rietsuiker in de grote pot in de keuken)
  • een zakje vanillesuiker (of zelfgemaakte vanillesuiker), let wel, zeker niet overdrijven met de vanillesuiker!
  • 235 g patisseriebloem
  • 100 g cacaopoeder
  • een halve koffielepel bicarbonaat
  • anderhalve koffielepel zout

voor de vulling

  • 120 ml slagroom (ik gebruikte de 40% variant van Inex)
  • 225 g chocoladedruppeltjes
  • 25 g zeer fijn gehakte nootjes (varianten zijn mogelijk, voor de kerstkoekjes gebruikte ik amandel en pijnboompitten)

Aan de slag

Meng de suiker, het zout, het bicarbonaat en de cacao voorzichtig door elkaar, anders riskeer je dat je keuken er straks uitziet als een bedoeïenentent na een woestijnstorm. Kieper dit mengsel voorzichtig bij de zachte boter en laat de KitchenAid zachtjes draaien tot de suiker en boter zich mooi vermengd hebben. Voeg nu, alweer voorzichtig, de gezeefde bloem toe en zie hoe de keukenrobot alles omtovert tot een stevige klomp.

Haal het mengsel uit de mixer en kneed nog even na tot het deeg helemaal glad is. Wikkel in huishoudfolie en laat een kwartiertje afkoelen in de koelkast. [een halfuurtje later] Verdeel het deeg over 2 of 3 porties en kneed kort zodat alles weer soepel aanvoelt. Rol uit, ik deed het tussen 2 vellekes huishoudfolie, tot een dikte van 2 à 3 mm en stek er mooie rondjes uit. De eerste keer gebruikte ik daarvoor een dresseerring van ongeveer 5,5 cm diameter, voor de kerstkoekjes gebruikte ik de achterzijde van een spuitmond, met een diameter van ongeveer 3 cm. Omdat de kleine rondjes net iets te slap waren om makkelijk op te tillen zette ik het deeg een minuutje op de besneeuwde zandbak. Schik de rondjes vrij compact op een bakpapier, ze lopen tijdens het bakken niet uit. Bak ze in een op 175°C voorverwarmde oven voor 11 (kleine rondjes) of 14 minuten. Laat ze afkoelen op een rooster.

Ondertussen kan je de vulling maken. Hiervoor smelt je de chocolade au bain-marie of in de microgolf op een lage stand. Verwarm de room en voeg die al roerend toe aan de gesmolten chocolade. Voeg er eventueel de gehakte nootjes aan toe en laat afkoelen in de koelkast.

Eens de koekjes en de vulling zijn afgekoeld kan begonnen worden aan de afwerking. De vulling gaat in een spuitzak, of in een stevig diepvrieszakje waarvan je een tipje wegknipt. Draai een mooi drolletje vulling op het onderste koekje en ‘vijs’ er het bovenste op zodat de vulling net niet ontsnapt.

Normaal haal je uit deze hoeveelheden zo’n 85 à 90 koekjes (de 3 cm variant), maar door onze doorgedreven interne kwaliteitscontrole raakten wij niet verder dan 81.

Smakelijk eindejaar.

20091111_chocolate sandwich cookies_00120091111_chocolate sandwich cookies_00420091111_chocolate sandwich cookies_00620091111_chocolate sandwich cookies_00920091111_chocolate sandwich cookies_01120091111_chocolate sandwich cookies_012

[ smaak: ***** | presentatie: **** | bakgemak: *** ]

koetjesreep

Friday, 18 December, 2009

20090110_winterwandeling_moortsele_009Vandaag vierde Lena al een beetje kerst in de klas. Met lekkers en natuurlijk ook met cadeautjes. Iedereen mocht iets kleins meebrengen voor een klasgenootje. Zo was het al toen ik klein was, en zo gaat het nog steeds.

Groot was mijn verbazing toen ze deze avond twee zakken koetjesrepen uit haar boekentas haalde. En blij dat ze ermee was! Zou ze te weinig snoep krijgen thuis? “Maar Lena,” probeerde ik nog, “dat is toch geen echt cadeautje.” Volgens haar dus wel.

Intussen is de aap al uit de mouw gekomen. Geert kreeg een berichtje van I. Het cadeautje zat nog in E.’s boekentas. E.’s papa wist niet dat zijn mama het daarin gestopt had en in de veronderstelling dat ze het cadeautje vergeten waren had hij snel twee zakken koetjesrepen ingepakt. De omruiling gebeurt eerstdaags, met goedkeuring van Lena trouwens.

Update: Met je gat in de boter vallen, zo noem ik dat. Lena heeft van E. een fairtrade sleutelhanger gekregen met een supermooi vilten hartje aan, echt iets voor meisjes. En van mama I. mocht ze de overgebleven koetjesrepen houden. Haar dag kan al niet meer stuk!

ijsbloemen

Thursday, 17 December, 2009

20090110_winterwandeling_moortsele_017

Pieter Embrechts kennen jullie misschien als kakkewiet, kompaan van Dimitri Leue bij W@=D@, broer van Tine [die je misschien kent van Los Zand, of als Kelly uit het Peulengaleis, ...] en Bert [de bassist van De Laatste Showband], of andere fratsen.

Maar Pieter heeft echter ook een zachtere, minder spring-in-het-veld-kant. Misschien een overblijfsel van zijn opleiding in de richting Kleinkunst aan de Studio Herman Teirlinck. Die Pieter kan  je zeker terugvinden op de cd “Maanzin” die hij in 2004 onder de vleugels van Radio1 mocht uitbrengen. Niet heel erg bekend, maar zeker het ontdekken waard. Bij ons een vaste waarde bij autoritten. Iedereen heeft zo wel z’n lievelingsnummer, maar één nummer zit zeker in de doorsnede van ons aller Venn-diagrammekes en dat is IJsbloemen.

Leun achterover en geniet even mee.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.