Aan heel wat dingen kan je merken dat de zomer op zijn laatste benen loopt. Niet dat ik daar rouwig om ben, we hebben een leuke en mooie zomer gehad, en de herfst is nog steeds mijn favoriete seizoen.

Waaraan merk je het zoal?

• als ik ‘s morgens de trein naar het werk neem is het nog behoorlijk donker en op schone dagen krijg ik [m'n twee meereizende collega's niet, want die kijken de andere richting uit] vaak een mooi kleurenpallet ergens boven het rangeerstation van Merelbeke
• de geuren veranderen en worden intenser: de geur van pas binnengehaalde mais, een houtvuurtje dat hier en daar al aangestoken wordt, de afgevallen bladeren, de kweeperen die zich met hun zoete geur zelfs blindelings laten vinden, de laatste rozen
• de zon die ‘s morgens bij het ontbijt [in het weekend wel te verstaan] net onder de overkapping van het houten terras komt piepen terwijl ze in de zomer bijna nooit rechtstreeks haar licht laat vallen op de door kinderhanden beduimelde schuifdeuren
• het feit dat op rommelmarkten het sierfruit, de pompoenen en okkernoten zowat een derde omvat van de uitgestalde waar
• je ‘s morgens best met één hand uitgestrekt voor je gezicht door de tuin loopt, anders raak je helemaal verstrikt in de kunstig geweven webben van de kruisspinnen

Herfst, de tijd van stoofpotjes, kolen, spruitjes, champignons en ander paddenstoelen, ragout, julkaka [Zweedse cake met heel veel gedroogde vruchten], boswandelingen,… Ik kijk er al naar uit.

Desalniettemin heb ik alvast een gelijk[w]aardige zomer besteld voor volgend jaar.