geloof
Tijdens het spelen hoor je de meest fantastische gesprekken tussen de kinderen. Vandaag waren de meisjes bij Helena gaan spelen en Cas zijn vriend Remi was op bezoek. Ze speelden met de playmobil en ik hoor Remi aan Cas vragen wat hij het leukste vindt, sinterklaas, de kerstman of de paashaas. Beiden gaan voor de sint. En dan ontwikkelt er zich een onthullend gesprek:
Cas: Remi, denk jij dat de paashaas echt bestaat?
Remi: Nee, ik denk het niet.
Cas: Ah, dan weet je dat het je mama is.
Remi: Mijn mama? De paashaas MIJN mama?
Cas: Ja, jouw mama is de paashaas.
Remi: MIJN MAMA???
Cas: Of de mijne. De ouders leggen eieren in de tuin voor hun kindjes.
Daar was Remi even stil van. Zo op een banale woensdag je geloof verliezen is natuurlijk niet alles.
Ik: Remi, je mag dat zeker niet aan je kleine zus vertellen, want zij gelooft natuurlijk wel nog in de paashaas.
Remi: Helena? Pff, die gelooft zelfs nog in sneeuwwitje!













