Sinds vrijdag gaat Geert opnieuw werken. Hoe gezellig het ook was met z’n zessen thuis, er moet natuurlijk iemand de kost verdienen.

Concreet betekent dit dat Geert ten laatste om 10 na 6 opstaat om de trein te halen en dat ik de ‘ochtendshift’ doe. Het lijkt misschien een heel gedoe om jezelf en vier kinderen op tijd klaar te maken voor school, maar dankzij onze rustige Finn verloopt alles vlot. Ik voed hem meestal rond 6 uur en daarna slaapt iedereen verder. Om 7 uur begint het ochtendritueel met de drie oudsten zoals vroeger; Finn slaapt ondertussen verder. Wassen, aankleden, ontbijten, tanden poetsen, schoenen aan en boekentas mee.

Gelukkig zijn we de fase van het gezeur om welk kleedje of rokje de meisjes aan willen en het geruzie om de kleur van hun beker voorbij, want geloof me, ook die periode moesten we door. Slecht voor het ochtendhumeur van mama! Maar ook hier was duidelijkheid het codewoord: mama kiest de kleren voor school, zij kiezen zelf in het weekend, de roze beker is afwisselend voor Marthe en Lena en daar hoeft niet over gezaagd te worden, want, zoals Lena nu al heel wijs poneert: “Alle kleurtjes zijn mooi, hé mama?”

Het enige verschil in het ochtendritueel tot nu toe is dat ik Finn uit zijn bedje haal vlak voor we vertrekken en hem in de maxicosi leg. Daarin ligt een lodger shelter, een heel handige draagdoek die ik van een vriendin mocht lenen (dank u, Mieke). Aangekomen op school til ik hem eenvoudig uit de maxicosi, klik de shelter dicht en Finn ligt in een draagdoek, lekker verder slapend. Zo breng ik de kinderen naar hun klas (geen afscheid aan de poort en gedisciplineerde rijen op de leefschool, de kinderen gaan zelf of met mama naar de klas als de bel rinkelt), ik praat wat met de juf en de andere mama’s, haal lekkers bij Bea, de natuurwinkel rechtover school, …

Terug thuis is het meestal tijd voor de volgende voeding en begint een dagje genieten van Finn. Voorlopig dus geen ochtendstress ten huize Roels. Met dank aan een baby met goede slaaphormonen.