De natuur heeft dat toch verdorie goed geregeld, bedenk ik me bij iedere nieuwe baby. Hoe verklaar je anders dat je als mama (en papa) onmiddellijk verliefd wordt op die hulpeloze, ietwat verschrompelde baby die uit je buik komt. Dat je lyrisch wordt van dat warme, zachte lijfje, van die zoete babygeur en je hart ineenkrimpt bij de gedachte dat iemand ook maar een haar van dat minimensje zou krenken. Na enkele dagen is het moeilijk je een leven zonder baby voor te stellen.

Dit maar om te zeggen dat Finn er al volledig bijhoort, bij ons gezin. Maar met zo’n rustige baby zijn de nodige aanpassingen voorlopig minimaal. Ook met drie kinderen loopt alles pas vlot als je je goed organiseert en met vier (of beter: drie en een baby) is dat zeker zo. Voorbereiding, structuur en regelmaat zijn volgens mij noodzakelijk, als je tenminste van rust en orde houdt (sommige mensen gedijen prima in chaos, maar ik behoor niet tot die categorie).

Wanneer Finn slaapt probeer ik zoveel mogelijk voor te bereiden om de ‘drukkere’ momenten van de dag op te vangen. ‘s Avonds wordt alles klaargezet voor de ‘ochtendspits’, overdag wordt het eten al deels voorbereid, enz. Heeft Finn honger en ben ik drie kwartier immobiel, dan probeer ik dat te zien als rustmoment, waarin ik natuurlijk wel kan telefoneren, de krant lezen, praten met de kinderen, voorlezen of gewoon een lekkere kop (borstvoedings)thee drinken.

We mogen natuurlijk van geluk spreken dat Finn geen huilbaby is (sinds Lena weten we dat baby’s niet altijd voor een roze wolk zorgen), maar voorlopig is hij de rust zelve. Op dit eigenste moment komen er alleen maar verzaligde droomgeluiden uit de wieg. Ook ‘s nachts slaapt hij nog steeds goed, al durft hij zijn nachtslaap ook van 10 tot 4 leggen en niet van 12 tot 6, zoals mama dat het liefste heeft. Overdag wisselt hij een ‘drinkdag’ meestal af met een ‘slaapdag’, maar na drie baby’s die bijna iedere dag om de 2 uur wilden drinken en dit tot ongeveer twee maanden, voelt dit aan als een echte luxe.

Maar misschien verdwijnt deze euforie met zijn eerste groeispurt…