Archive for January, 2013

suikerwafeltjes

Thursday, 24 January, 2013

20130124_suikerwafeltjes_004Vrijwilligerswerk, we doen het zo graag. Maar hoe komt het toch dat ik op een of ander manier altijd wel ergens in een bak-, kook-, of hapjesteam verzeild geraak? Zo ook bij de “porteurs”, de helpende handen van de circusplaneet. Voor hun eindspektakel, de show op het eind van het jaar, zijn ze op zoek naar een manier om een extra centje in de lade te krijgen. Omdat we nogal gebonden zijn aan een aantal regels zijn de opties beperkt. Niks op locatie klaarmaken, enkel ‘voorverpakt’. Pannenkoeken, Brusselse wafels, hot dogs, frietjes, pitta,… kunnen bijgevolg niet.

Na een korte brainstorm strandden we bij suikerwafeltjes. Op zoek dus naar een geschikt recept. Gisteren bracht google me onder meer bij Goed gebakken, Njam, en wat huisvlijt van verschillend allooi. De wafeltjes die Wim Ballieu speciaal voor zijn mama klaarmaakte zien er wel lekker uit. Die probeer ik zeker nog eens uit. Maar vandaag probeerde ik wafeltjes met een heel eenvoudig recept. Zonder gist, dus geen rijstijd. Gewoon de ingrediënten in de kom gooien en je kan bakken.

Dit haalde ik uit de koel- en voorraadkast

  • 6 eitjes
  • 400 g boter
  • 150 g rietsuiker
  • 150 g parelsuiker
  • 500 g bloem + 1 zakje bakpoeder (of 500 g zelfrijzende bloem)
  • 50 g vanillesuiker (recht uit de pot met uitgeschraapte vanillestokjes en rietsuiker)
  • een snuifje zout
  • de zaadjes uit 1 vanillestok

Zo eenvoudig is het

Smelt de boter in een steelpannetje. Scheid de eitjes. De dooiers mogen bij de gezeefde bloem, bakpoeder, suiker, vanillesuiker, vanille in de keukenrobot.
Laat dit zachtjes draaien en giet er dan de gesmolten boter bij. Klop ondertussen de eiwitten stijf met een snuifje zout. Smelt nog een klein beetje boter en gooi daar de parelsuiker in zodat ze een mooi boterjasje krijgen. Eens alles mooi gemengd, laat je de parelsuiker nog even meedraaien. Helemaal op het einde meng je er het eiwit onder. Nu ontstaat een zeer kleverig deeg.

Zet je wafelijzer op de hoogste stand. Invetten hoeft niet, de boter in het deeg zorgt ervoor dat ze niet blijven kleven. Voor onze test gebruikten we een afgestreken ijsschep als maat. Drop in het midden van elke kant een bolletje en sluit het ijzer. Halfweg omdraaien hoeft niet. Na een dikke twee minuten kan je al eens piepen. Hebben de wafeltjes een mooi kleurtje, haal ze er dan maar uit en leg ze op een rooster te koelen.

Nu alleen nog afblijven natuurlijk.

20130124_suikerwafeltjes_00120130124_suikerwafeltjes_00220130124_suikerwafeltjes_00320130124_suikerwafeltjes_00520130124_suikerwafeltjes_00620130124_suikerwafeltjes_007

[ smaak: *** | presentatie: ** | bakgemak: ***** ]

sterrezangers

Wednesday, 9 January, 2013

20130106_sterrezingers_002Het eind van de vakantie was in zicht. Eentje met, voor de kinderen, toch wat lichtpuntjes: feest, cadeautjes en nieuwjaarsbrieven. Voor de rest zat het niet echt mee. Toch zeker het weer niet. Geen sneeuw, iets waar vooral Lena op hoopte, wel miezerig herfstweer.

Zaterdag: Marthe keek enorm uit naar maandag, dan zag ze haar beste vriendinnetje van school terug, Cas mocht uitslapen en hield zich ‘in stilte bezig’ op zijn kamer, maar Lena verveelde zich wat. Of ze niet naar de bakker mocht? En zie, ons dagelijks brood bleek niet afdoende om de dag rond te komen dus mocht ze de straat oversteken. Eureka, ze kwam met een plannetje thuis. Ze wou graag met haar oudste broer en zus gaan sterrezingen.

We hadden het nu niet onmiddellijk van ons Lena verwacht, maar ze klonk zeer overtuigd. Marthe zag het vrij snel zitten om mee op pad te trekken. Bij Cas was iets meer overtuigingskracht nodig om hem vanuit zijn comfortabele cocon te halen. Marijke ging op zoek naar ‘goudkarton’ om een paar kronen te knutselen en ik trok de tuin in om de hazelaar een paar jonge scheuten afhandig te maken. Deze boog ik om tot lantaarnhoudertje en sterrehanger. De verkleedkoffer werd overhoop gehaald en al gauw stonden er 3 koningen die naam waardig klaar om hun tocht aan te vatten.

20130106_sterrezingers_007Na een laatste repetitie van hun lied trokken ze, zonder wierook, mirre of goud, maar met een brandend lichtje, een bengelende ster en een leeg geldkoffertje de baan op.

Een paar uur later arriveerden drie dolenthousiaste straatvanen terug aan de voordeur. Een kistje vol centjes en een zak vol snoepgoed. Ze hadden het blijkbaar een beetje tactisch gespeeld. Op zaterdag is “het zoeteke”, de lokale doopsuiker – annex spekkenwinkel open en dat was hun eerste doel. En daar was het blijkbaar al goed prijs. Maar ook  bij de rest van de bezongen huizen bleken ze behoorlijk in de smaak te vallen.

Cas had al snel dollartekentjes in z’n ogen en die moesten rollen. Het duurde niet lang of hij had een snood plan. De kinderen krijgen elk jaar een bepaald bedrag dat ze zelf mogen besteden aan één of ander. Als hij dat bedrag nam en z’n dagopbrengst erbij optelde kwam hij jammergenoeg nog net tekort om z’n jongste droom, een Penny Board (of een goedkopere variant daarvan) te kunnen kopen.

20130106_sterrezingers_009Hij was het dus die de ander twee een dag later, op de echte driekoningendag, terug op sleeptouw nam. Ondanks het feit dat heel wat mensen blijkbaar naar de nieuwjaarsdrink van de gemeente waren afgezakt bleek ook deze tocht redelijk succesvol. Afdoende alleszins om z’n jaren tachtig-achtig skateboard online te kunnen bestellen.

En zie, deze namiddag stond zijn stevig in het karton gewikkeld board te wachten op een nieuwe eigenaar. Instant gratification als het ware, dat in schril contrast met de meisjes die al lang blij waren met hun snoepje.