Archive for November, 2011

cookiemonster

Wednesday, 9 November, 2011

20111104_finn_thuis_013We houden hier van gezond, maar natuurlijk ook af en toe van lekker zoet. Na het lezen van ‘Een pleidooi voor echt voedsel’ van Michael Pollan laten we de fructoserijke, voorverpakte koekjes uit de winkel nog wat meer links liggen en wordt er al wat meer gebakken om mee te geven naar school. Havermoutkoekjes bijvoorbeeld. Want havermout, da’s krachtvoer. Zo’n twee keer per week wordt hier heel ouderwets havermoutpap gemaakt als ontbijt. Maar ook voor in koekjes is dit een superingrediënt. Dan voel je je toch wat minder ‘schuldig’ als je wat koekjes eet.

Ik vond een lekker recept via internet, maar zoals je mag verwachten van mij heb ik het onmiddellijk aangepast. Ik vind de koekjes vooral lekker als ze goed krokant gebakken zijn.

Wie al zin krijgt om te bakken haalt best het volgende uit de kelder/winkel:

  • 200 g zelfrijzende bloem
  • 250 g boter
  • 250 g havermout
  • 250 g rietsuiker
  • 2 zakjes vanillesuiker
  • 2 kakelverse eitjes

 

Alles bij elkaar mengen en een tijdje laten opstijven in de koelkast. Je hulptroepen bij elkaar roepen, ze balletjes laten draaien die ze dan vakkundig mogen platslaan en op een bakplaat leggen.  25 min. op 160°C bakken.

Ik gebruik grotendeels volkorenbloem en doe daar wat bakpoeder bij, voeg soms wat boekweitvlokken en krenten toe en vervang een deel van de suiker door honing. En nee, ik heb nog geen cookiemonster horen klagen over deze ‘gezonde’ koeken. Ze worden bewaard in een blikken doos, als er van bewaren sprake is tenminste.

 

Boecht van Dunaldy

Sunday, 6 November, 2011

Ik zou het er niet over hebben, maar het moet er toch eens uit, op gevaar af vanaf nu voor ‘geitenwollensok’ versleten te worden. Aanleiding is een kort bezoekje aan de Aldi. We reden er voorbij en Geert vertelde al lachend dat er wollen ondergoed in de aanbieding stond. Ik kon het nauwelijks geloven en moest het met eigen ogen zien.

20111031_finn_thuis_043Maar wat ik zag en voelde was helemaal iets anders dan al het wollen ondergoed dat wij in huis hebben, en dat is ondertussen toch al een behoorlijke collectie. Nochtans was op de verpakking te lezen waarom merinowol zo aangenaam is en wat de voordelen ervan zijn. Alleen stond er ook in kleine letters onder: 100 % cotton. En toch durfden ze er 19, 99 euro voor vragen! Mijn haar kwam recht. Dit leek mij iets voor de Keurinsdienst van Waarde, maar tot op vandaag blijft het wachten op een Vlaams equivalent. Jammer, want het levert fijne televisie op en het maakt je wijzer en kritischer als consument.

20111031_finn_thuis_038En ja, ook wol namen ze al eens onder de loupe. Want de ene wol is de andere niet en het meeste van wat op de markt te koop is, is jammergenoeg dieronvriendelijk ‘geoogst’ en wordt zwaar chemisch behandeld. Gelukkig is het wol-zijden ondergoed van de bekendste merken [mijn favorieten blijven Living crafts, Cosilana en Engel] geproduceerd met aandacht voor dier en milieu. Het kan duidelijk ook anders. Is het toeval dat de meeste merken Duits zijn? Ik ben allesbehalve Duitsgezind, maar hier moet ik hen toch nageven dat ze mooie dingen maken [maar Aldi is ook Duits dus gelieve niet te veralgemenen]. Niet alleen ondergoed natuurlijk, wat dacht je van de kledij in gekookte wol van Disana? Onze Finn is in ieder geval al verknocht aan zijn salopette. “Lekker warme broek”, zegt hij zelf. Wat was dat ook alweer over de waarheid en de kindermond?

lola poes

Friday, 4 November, 2011

In mei werd hier de tweede bevalling van onze poes uit de doeken gedaan en het moeilijke afscheid van ‘rostje’, een van de twee jongen uit het nest. Het zusje daarvan, een grijsje dat later uitgroeide tot een zwarte poes met roste vlekjes, was voorbestemd voor iemand uit de viltles. Wegens omstandigheden ging de adoptie niet door. Een tweede koppel kwam ons klein grut bewonderen, maar zij haakten af omdat ze liever een kater wilden. En hoe langer de poes bleef, hoe meer we aan haar gehecht raakten.

20110702_lola_001We doopten haar Lola en ook al is ons ‘speciaalke’ misschien niet moeders mooiste, ze maakt dat ruimschoots goed door haar lieve karakter. Zelfs Finn hoor je regelmatig zeggen: “Ooh, kom Lola poes, lola lief!”, waarop hij haar in een wurggreep neemt, iets wat ze zonder morren voor lief neemt. Lena loopt er soms de hele dag mee rond, in een mandje, in haar armen, met kleertjes aan, onder een dekentje, … Nee, een betere pop kon ze zich niet wensen. En ook Thor is zichtbaar blij met zijn speelkameraadje/slaapvriendje. Vaak vinden we ze ineengestrengeld in de zetel.

Dus ja, nu hebben we drie poezen in huis, eentje meer dan voorzien, maar eentje die we niet meer zouden willen missen.