Archive for January, 2011

lichtjesfestival

Sunday, 30 January, 2011

20110127_lichtfestival_gent_027Jullie vertellen dat Gent zijn eerste lichtfestival achter de rug heeft is wellicht een open deur intrappen. Daar waar er vooraf niet zoveel animo rond was, veranderde alles na de eerste doortocht in het journaal. Donderdagavond ben ik, samen met een aantal collega’s, de stad rondgetrokken om de verschillende kunstwerken te ontdekken. Er hing een leuke drukte in het centrum, een beetje als de avond voor de Gentse feesten. Maar koppenlopen was er niet echt bij. Leuk meegenomen, zo konden we makkelijk de verschillende attracties ontdekken en blijven hangen daar waar we wilden. Omdat het concept en de ‘kunstwerken’ kindvriendelijk waren wou ik graag terugkomen met de drie oudsten.

20110127_lichtfestival_gent_035Aangezien vrijdagavond toch al wat drukker is dan de andere avonden door de circusles van Marthe en Cas werd de trip verdaagd naar zaterdagavond. Dit met het risico dat er meer volk zou zijn, maar door vroeg te starten zou dat nog wel allemaal meevallen, zo dacht ik althans. Die hoop werd snel de kop ingedrukt toen we al bij het binnenrijden van Gent moesten aanschuiven. Dan maar een alternatieve route berekend en via een paar sluipwegjes de auto geparkeerd aan het rectoraat van de UGent. Hier ook al: veel volk, aanrijdende auto’s, fietsers, drommen mensen te voet. Maar we lieten het niet aan ons hart komen en gepakt met een picknick (lees: boterhamdoos volgestouwd met sandwiches met kaas en choco [voor de gelegenheid] en een veldfles water) trokken we naar het centrum. Na onze eerste tussenstop, aan de leuk gevonden projectieplaats voor Jonas Geirnaerts Flatlife, moesten we even wachten om de Fatback Brass Band aan het werk te zien. Een ideaal moment voor een geïmproviseerd aperitiefje op de trappen van de kiosk van de Kouter.

20110127_lichtfestival_gent_042Daarna ging het richting Aula waar reeds een ellenlange file stond. Dan maar snel naar de binnentuin van D’haene-steenhuyze voor de feeërieke en poëtische bloemlampjes van Sophie Guyot. Maar ook hier stond reeds een massa mensen aan te schuiven voor wat wellicht een ‘passage’ zou zijn aan het ‘elentrieken’ bloemenperk. Dan maar spoorslags [voor zover dat gaat door een door een mensentsunamie overspoelde Veldstraat]  naar de Korenmarkt voor wat wellicht het meest verbluffende stukje van de avond was. Spectaculaires toverde er op het postgebouw een hightech sprookje waarbij je niet wist waar eerst te kijken. Verbluffend staaltje van techniek, ook al liet die het eerst afweten waardoor het gebouw, bij de heropstart van de 6 [zes!] pc’s die het ding aanstuurden, ongewild sponsor werd van Microsoft Windows xp.

20110127_lichtfestival_gent_009Zodra alle pc’s en projectoren terug ‘on speaking terms’ waren genoot iedereen, met veel ‘oohs’ en ‘aahs’. We vervolgden onze weg via het in ‘lichterlaaie’ staande Belfort, langs de nachtlampjesbijeenkomst aan het NTGent naar de Achtersikkel voor het intrigerende en volgens de meisjes af en toe akelige werk van Mr. Beam. Duck Soap van Het Pakt was de laatste stop van onze nachtelijke tocht. Moe, koud (ondanks het wollen ondergoed en het extra laagje), maar zeer tevreden keerden we terug naar de auto.

Als het van de kinderen afhangt gaan we volgende keer opnieuw naar het ‘lichtjesfestival’, maar dan misschien wel op de eerste avond.

chocoladetaart

Sunday, 23 January, 2011

Nu de feestdagen achter de rug zijn en de goede voornemens gesmolten zijn samen met de laatste sneeuw werd het dringend tijd voor een stevige zonde. Bij wie ga je dan als eerste te rade? Jawel, Nigella Lawson uiteraard. Daar vonden we het volgende recept voor een, naar onze bescheiden mening – en aan de gretigheid van de gasten te bezien, zeer geslaagde chocoladetaart. Uiterst simpel, overheerlijk, caloriebom, voor chocoholics. Voilà, de makers van de slimste mens hebben er weer een vraag bij.

En nu de praktijk.

Dit draai je erin

  • 190 g boter op kamertemperatuur
  • 190 g fondant chocolade
  • 3 eieren
  • 255 g (riet)suiker
  • 115 g zelfrijzende bloem
  • een half theelepeltje bicarbonaat
  • een snuifje zout
voor de topping
  • 150 g fondant chocolade
  • een geut +35° room
  • zelfgemaakte chocoladeschilfers / krullen

Zo simpel gebakken

Verwarm de heteluchtoven op 180°. Prepareer een springvorm van ongeveer 26 cm met boter en bloem. Smelt de boter en chocolade samen au bain-marie [of in de microgolf] en laat het mengsel even afkoelen. Klop de suiker en de hele eieren luchtig in de keukenrobot. Voeg het chocolade-botermengsel eraan toe en laat dit zacht verder kloppen. Nu mag de gezeefde bloem er voorzichtig bij, alsook het snuifje zout en het bicarbonaatpoeder. Haal de mengkom uit de robot en meng nog eens stevig door met een houten lepel.

Stort nu het vrij lopende mengsel in de springvorm en bak 25 minuten. Laat de taart afkoelen, bij voorkeur eerst even in de oven, en zet hem nadien op een koelrooster. Ondertussen smelt je de chocolade au bain-marie en voeg je room toe tot je een mooie, glanzende homogene saus hebt. Giet dit rijkelijk over de taart, een creatieve druiper over de rand hier en daar mag zeker. Laat alles nu mooi afkoelen terwijl je de potten uitlikt/wast. Wanneer de taart voldoende koel is, kan je ze decoreren met de chocoladeschilfers/vlokken.

Snij de stukken niet al te groot, want ze zijn behoorlijk heftig.

Smakelijk.

20110122_chocoladetaart_00120110122_chocoladetaart_00520110122_chocoladetaart_00620110122_chocoladetaart_00720110122_chocoladetaart_00920110122_chocoladetaart_011

[ smaak: **** | presentatie: *** | bakgemak: *** ]

Ontdekking

Tuesday, 11 January, 2011

Als de grote baas van de vrt haar zin krijgt hebben we binnenkort een ‘voltijdse’ kinderzender. Ik hou mijn hart al vast. Gaan ze Ketnet ver-Kazoomen? Ik heb de afgelopen kerstvakantie even de programma’s van Ketnet overlopen, en ik werd er een beetje triest van. Niks dan herhalingen. Is het zo dat ze de zender willen uitbreiden?

Let wel, een aantal programma’s die Ketnet uitzendt (en heruitzendt) vind ik best te pruimen. Denk maar aan w@=d@t, Kulderzipken, W817,… maar er zijn grenzen. Als je de programmagids nu al vult met herhalingen van muziekwedstrijden van vorig jaar (Zo is er maar één, De Cup), dan hou ik mijn hart vast.

Onze kinderen kijken tv. Dat vind ik normaal, want dat doen wij ook. Maar we plooien ze niet urenlang voor die verdoemde kijkkast. Tijdens de schoolweken is de tv iets voor na het eten en voor het slapengaan, voor het bedverhaaltje. In het weekend mogen ze ‘s ochtends twee programma’s kijken, wat neerkomt op een half uurtje. ‘s Avonds floept de beeldbuis dan nog eens aan voor een half uurtje.

Finn kijkt nog niet mee, die is nog te druk bezig met de afstandsbediening van de tv. Nu en dan gaat hij ‘parmantig’ in de zetel zitten naast de oudsten, maar lang duurt dat niet. Af en toe zetten we eens iets voor zijn leeftijd op, maar ook dat kan hem nog niet lang boeien.

Dit weekend waren we bij K. & I. op bezoek in hun huurhuisje in de de Ardennen. Hun jongste, N., is verzot op Molletje. ‘Molletje kijken, Molletje kijken’, zo rende hij regelmatig door de kamers. En af en toe werd zijn wens ingewilligd. “Molletje” is een creatie van de Tsjech Zdenek Miler, die het diertje tussen eind jaren 50 en halfweg de jaren 70 van vorige eeuw allerlei avonturen liet beleven. Dat de reeks al zo oud is zou je op het eerste gezicht niet zeggen. Ze oogt fris [wellicht ook omdat de nieuwe uitgaves een restauratieronde achter de rug hebben] en is zeer universeel. Molletjes woordenschat is dan ook zeer beperkt, maar de aangehaalde thema’s zijn van alle tijden en alle landen. Al merk je hier en daar toch een communistische inslag, maar daar stoort geen kind zich aan. Dus wil je je pagadders nog eens iets moois en leuks voorschotelen, google dan eens op ‘Molletje’, sla deze over, en geniet.

Een voorsmaakje vind je alvast  hieronder.

Tomte

Sunday, 2 January, 2011

tomte_2Enkele jaren geleden ontleenden we eens uit de plaatselijke bib ‘Tomte Tummetot’, een hartverwarmend winters boek van Astrid Lindgren over een  huiskabouter die ‘s nachts over de bewoners op een boerenerf waakt. Ik herinner me vooral de feeërieke sfeer en de mooie tekeningen. Besneeuwde, weidse landschappen, bossen, enkele boerderijen en een heldere maan, ja, zo stel ik me Zweden in de winter voor. Ik geef toe, bij momenten ben ik een nostalgische ziel.

tomte_1Groot was mijn verbazing toen bleek dat ze dat boek nu helemaal niet meer hebben in de bib. Weg uit de catalogus! Misschien in de kelder gezet of voor een appel en een ei verkocht? Het mag dan ook niet verwonderen dat Lena onder de kerstboom ‘Tomte en de vos’ vond, een tweede boek over diezelfde huiskabouter. Daarin wandelt Mikkel de vos verlekkerd naar het kippenhok, maar dan heeft hij buiten Tomte gerekend. Door zijn granenpap met de vos te delen, redt hij de kippen van een gewisse dood. Een heel eenvoudig en lief verhaal, dat nog steeds aanspreekt, ook al dateert de eerste uitgave van 1967. Sommige kinderboeken zijn gewoon tijdloos of ben ik nu ouderwets?

Een ander mooi winterboek dat onlangs meekwam uit de bib is ‘Meneer eekhoorn en de eerste sneeuw’ van een Sebastian Meschenmoser. Daarin wil de eekhoorn niet beginnen aan zijn winterslaap vooraleer hij de eerste sneeuw gezien heeft. Samen met de beer en de egel wacht hij ongeduldig op die eerste vlok, ook al weet hij van anderen alleen dat die nat, koud en wit zal zijn. Maar de winter laat op zich wachten… Vrij natuurgetrouwe tekeningen, weinig tekst en veel ruimte voor fantasie maken hiervan een origineel winters boek. Om knus bij een warm vuur voor te lezen.

kerkelijke schandalen

Sunday, 2 January, 2011

Onze kinderen volgen zedenleer en leren dan bijvoorbeeld rond kerst dat het kerstfeest teruggaat op het Germaanse yulefeest. Dat lijkt misschien een vergezochte poging van niet-katholieken om te verantwoorden waarom ook zij kerst vieren. Maar een simpele muisklik kan zeer verhelderend zijn.

yule_logZo leren we dat de yuletijd startte met de donkerste en langste nacht van het jaar, de midwinternacht, en 12 dagen duurde. De Germanen herdachten hun doden en vierden het leven en de vruchtbaarheid van moeder aarde. Tijdens deze midwinternacht werd het yuleblok, meestal een stuk eikenhout, aangestoken en dertien nachten lang brandend gehouden. Ziehier de oorsprong van onze vreemde kerststronk of bûche.

Als symbool voor het leven versierden de Germanen hun huizen met groene takken, bijvoorbeeld hulst, dat volgens hen de woonplaats was van goede wezens zoals elfen. Marthe wist mij te vertellen waarom niet alleen groen, maar ook rood een traditionele ‘kerst’kleur is. Rood diende om de kwade geesten weg te jagen, want tijdens de midwinternacht kwamen alle niet-aardse wezens vrij.

yggdrasilOnze kerstboom gaat terug op de yuleboom, het middelpunt van het yulefeest. Die boom stelde het Germaanse heelal voor met als middelpunt de wereldboom of Yggdrassil, die pal onder de Poolster stond, vandaar de ster in de top. De ballen stonden symbool voor de andere sterren in het heelal, de slingers voor de melkweg. Verder werd de boom versierd met noten, vruchtjes, appels, kleine beeldjes of koekjes en werden er familiegiften onder gelegd. Rings a bell?

Zelfs de fameuze adventskrans is gepikt van de Germanen. Hun yulekrans, gemaakt uit groene takken of stro en versierd met kaarsen, stelde het jaarwiel voor, de kringloop van de zon. Omdat het jaarwiel op zijn laagste punt stond en 12 dagen stopte met draaien was dit een periode van vrede, rust, gastvrijheid en een overvloed aan eten en drank. Er werden ook eden gezworen, vergelijkbaar met onze nieuwjaarsvoornemens.

En deze mooie tradities heeft de katholieke kerk dus vakkundig en schaamteloos ingepikt en gerecycleerd. Ik zeg het u, schandalen in de kerk, ze zijn niet alleen van deze tijd!