Archive for July, 2010

In de keuken

Saturday, 31 July, 2010

Ik vertel niets nieuws als ik zeg dat ik graag kook. En dan bedoel ik niet gewoon iets klaarmaken. Ik vind het leuk om nieuwe dingen uit te proberen, soms met kookboek, maar vaak ook zonder. Ik hou ervan de koelkast open te trekken en iets lekkers in elkaar te flansen met de dingen die ik aantref. Veel leuke slaatjes ontstaan op die manier. Zo belandde deze week het volgende lekkere slaatje op tafel: ijsbergsla, fijngesneden venkel, rode paprikareepjes, rozijntjes en zonnepitten met zelfgemaakte honingvinaigrette.

Soms willen de kinderen proeven, soms ook niet. Maar over het algemeen merk ik al een verschil bij onze kroost. Doordat ik de laatste weken altijd nieuwe dingen op tafel zet, kijken ze al niet meer op van iets dat ze niet kennen en willen ze – tot mijn grote vreugde – veel sneller proeven. En de laatste tijd lusten ze het vaker wel dan niet. Zo mag er vanaf nu, met goedkeuring van de kinderen, af en toe op het menu staan: gierst, bulgur, zeewier, polentakroketjes, rode linzen en sojaballetjes. En dan heb ik het alleen nog maar over de laatste week. Ja, ook ‘raar’ eten went.

De Marokkaanse tajine voor morgen staat al klaar, zodat de smaken zich goed kunnen vermengen. Het recept komt uit het Donderdag veggiedag kookboek, maar natuurlijk kon ik het niet laten om er mijn eigen draai aan te geven. Volgens het boek had ik ajuin, look, aubergine, zoete aardappel, tomaat, kikkererwten, cashewnoten en gedroogde abrikozen nodig. Ik deed er ook nog twee wortels, een beetje venkel, een courgette, een gele en een rode paprika en tempeh in. Het geheel wordt gekruid met komijn, kaneel, saffraan, peper, zout, wat honing en de schil van een onbehandelde citroen. Die geur als je het deksel optilt!

20100731_kruidige_courgettesoep_003Maar ook Geert laat zich niet onbetuigd in de keuken. Zo probeerde hij vandaag de kruidige courgettesoep uit ‘Vegetarisch genieten’, een soepje dat toch net anders smaakt door kokosmelk, komijn, curry, kurkuma en sesamzaad toe te voegen. Zeker met wat blaadjes koriander een geslaagd recept. Benieuwd naar de mening van de kinderen morgen…

gezien gepast gekocht

Saturday, 31 July, 2010

20100730_pet_009Vrouwen hebben het met schoenen, naar het schijnt. Ze zien ze en ze moeten ze hebben, kost wat kost, sorry voor de portemonee en sorry voor de zere voeten, want die hakken doen echt geen deugd. Over mijn madam hoor je me niet klagen hoor, hoger dan een paar centimeter komen haar hielen niet van de grond en we moeten gelukkig ook geen extra uitbreiding aan het huis bouwen om haar ‘collectie’ in onder te brengen.

Maar dat gevoel van ‘dat is nu iets wat ik echt wel wil’, dat had ik donderdag toen we R.’s nieuwe winkel gingen bezoeken. Ik ben al een tijdje op zoek naar een hoofddeksel. Een muts draag ik nooit, een hoed, daar heb ik de ‘kop’ niet voor en voor een baseballpet ben ik net te oud, vrees ik. Maar toen ik deze zag, voelde en paste wist ik het wel. Dit wordt mijn nieuwe ‘compagnon de route’ voor de wat frissere dagen.

20100730_pet_00620100730_pet_00220100730_pet_00320100730_pet_00520100730_pet_00420100730_pet_007

Pavillon d’Accueil du Territoire du Sanglier

onbekend is onbemind…

Thursday, 29 July, 2010

Vandaag gingen we op babybezoek bij A&R in Frankrijk. OK, technisch gezien zie je uit hun vernieuwde achterbouw enkel België, edoch, Williers ligt wel degelijk in de Franse Ardennen, vlakbij Florenville. Omdat we op en af rijden op één dag toch een beetje al te gek vonden verspreidden we de kinderen over de grootouders en maakten er een ‘short break’ van, zo doen we ook eens hip en trendy. Zonder echt plan zetten we woensdagochtend aan, we zouden wel zien wat de dag ons zou brengen. Onze eindhalte van dag één was bekend, een B&B nabij Bouillon, maar daarvoor was alles mogelijk.

namen_02Omdat het zonnetje heerlijk scheen draaiden we ter hoogte van Namen van de E411. We zien wel. Met in het achterhoofd de films van de gebroeders Dardenne en een wat vervaagde herinneringen aan een lunch in de Inno ergens in de jaren ’70 waren mijn verwachtingen niet al te hooggespannen. De eerste aanblik leek dit beeld te bevestigen: een aftandse winkelstraat met een Hema waarvan het uithangbord niet veel goeds beloofde.

We parkeerden en moesten bij het uitwandelen van de straat ons beeld al geheel bijsturen. De ‘vitrine’ van een speelgoedwinkel trok onze aandacht, veel houten speelgoed en circusartikelen. En meer dan een uur later stonden we buiten met een aantal leuke speeltjes, en dan hebben we ons nog serieus ingehouden. Lukraak draaiden we een klein straatje in en plots waanden we ons op een andere planeet, of toch zeker in een andere stad. Smalle straatjes, leuke winkeltjes, veel terrasjes, toffe restaurantjes en mooie besloten pleintjes, ‘Le quartier piétonnier’ . En wat ons vooral opviel: in alle winkeltjes deed iedereen hard zijn best ons in het Nederlands te helpen, ook al haalden we zelf ons beste Frans boven.

namen_01Mocht je dus ooit verlegen zitten om een leuk en zot idee: overweeg eens een dagje shoppen bij onze zuiderburen van over de taalgrens, ze zullen je daar verbazen.

Eerlijkheidshalve moeten we er wel aan toevoegen dat ons bezoek aan Bouillon een ‘scheet in een fles’ was. We waanden ons terug in de jaren ’70 met verschoten [als in van kleur veranderde] pedalo’s, veredelde frituren en cafés met uithangborden voor Duitse biermerken. Wat ons betreft: te mijden.

En wat hebben jullie deze zomer zoal ontdekt?

Thor, Rostneus, Speciaaltje en Tijgertje

Tuesday, 27 July, 2010

Nog even zijn ze bij ons, alvorens ze een nieuwe thuis krijgen. In de tussentijd geniet iedereen hier met volle teugen van de vier kleine bengels. Vaak vind je ze terug in één of andere mand, of een geïmproviseerd poppenbedje of kamp. ‘s Morgens en in de vooravond zijn ze zelf het actiefst: dan rennen ze rond de keukentafel en doen elkaar de duvel aan. Als de kinderen er eens niet mee bezig zijn proberen ze de laatste dagen zo dicht mogelijk bij ons een slaapplaatsje te vinden. Momenteel liggen ze dan ook alle vier in de drakenmand waar normaal Finns speelgoed in opgeborgen zit, vlak naast de tafel waar Marthe en Lena aan het knutselen zijn.

“‘t Zijn toch zo’n schatjes.” is dan ook de meest gehoorde opmerking over de ‘poezebeestjes’. En ja, we zullen ze missen, maar we zijn er zeker van dat ze op hun nieuwe locatie ook een leuk speelterrein zullen krijgen, en baasjes die hen zullen vertroetelen.

20100725_kroost_00220100725_kroost_01120100725_kroost_01920100725_kroost_01520100726_kroost_00720100725_kroost_012

bericht aan de grootouders

Friday, 23 July, 2010

20100723_poortje_001Beste Opa’s en Oma’s. Bij deze mogen jullie terug op jullie beider oren slapen. In de namiddag van 22 juli 2010 heb ik een nieuw hekje geïnstalleerd waardoor de tsjaffelende Finn nu elke ongeattendeerde toegang tot de speeltoren wordt ontzegd. Na een kwartiertje rammelen en klauteren kreeg het van de bevoegde instantie zelfs het label “Finn-proof”, en dat wil al heel wat zeggen.

20100723_poortje_003De taferelen van een éénjarige die jolig de glijbaan opklimt en dan olijk en onbeveiligd vanop het platform aanstalten maakt om naar het zoldertje te klimmen behoren dan ook tot het verleden. De bessenstruiken zullen ons trouwens ook dankbaar zijn dat de pluk nu iets gecontroleerder kan gebeuren.

Donderdag Veggiedag Kookboek

Sunday, 18 July, 2010

Ik zal me al maar excuseren bij de rabiate vleeseter voor twee opeenvolgende stukjes over de vegetarische keuken. U kan dit ook gewoon overslaan. Maar al wie graag kookt zou toch beter verder lezen.

Geert was deze namiddag met de oudsten libelletjes en andere waterdiertjes gaan bekijken in De kaaihoeve, Finn deed een middagdutje, en ik had eindelijk tijd om mijn verjaardagscadeau, het Donderdag veggiedag kookboek van Miki Duerinck en Kristin Leybaert eens rustig door te nemen. Zelden heb ik zo gewatertand bij het grasduinen in een kookboek, zelden had ik zoveel zin om onmiddellijk de schort voor te binden en in de potten te roeren. ‘t Was dat we al warm gegeten hadden en het zonnetje te mooi scheen, anders had weinig me kunnen tegenhouden. Er piepen al heel wat post-its uit het boek voor de komende weken.

donderdag_veggiedag_kookboek_01De schrijfsters zijn trouwens niet aan hun proefstuk toe. Ze baatten 25 jaar lang het Gentse vegetarische restaurant De Warempel uit. Wij woonden vlakbij en mochten ook al eens proeven van hun heerlijke gerechten. Het kan dus niet verkeerd gaan als zulke chefs een kookboek schrijven.

Wie op zoek is naar een lekker en origineel cadeau hoeft niet verder te zoeken. Zelfs vleeseters zullen overtuigd worden om toch op zijn minst één dagje in de week een veggie gerecht te proberen. De moeilijkheidsgraad ligt behoorlijk laag, dus ook beginnende koks kunnen aan de slag!

veggie voor kabouters

Saturday, 17 July, 2010

Het is natuurlijk niet de gemakkelijkste weg, vegetarisch koken voor kinderen die houden van biefstuk, gehakt en kippenboutjes. Alles wat ik ze laat proeven smaakt ‘een beetje raar’. En ze zitten op de leeftijd dat ze minstens evenveel groenten niet als wel lusten. Moeilijk te begrijpen voor iemand die zowat alle groenten lust. Het minste wat je ervan kan zeggen is dat het mijn creativiteit als kok aanscherpt.

Tofu in spaghettisaus zijn ze al langer gewoon en de groenteburgers van de natuurwinkel zijn hier favoriet. Maar voor de rest is het toch een uitdaging om de vegetarische gerechten kindvriendelijk te maken. Soms lukt het, soms ook niet. En mijn publiek bereikt vaak ook geen eensgezindheid. Zo vindt Cas de linzenburgers lekker, maar de tofuballetjes niet. Bij Marthe net omgekeerd. De zelfgemaakte groenteburgers vinden ze gelukkig alledrie oké.

Maar ik heb al veel bijgeleerd de laatste maand:

  • vegetarische balletjes [zelfs gekochte] doe je best niet in de saus om zo balletjes in tomatensaus te bekomen. Ze vallen uit elkaar en je krijgt in het beste geval iets dat op spaghettisaus lijkt, in het slechtste geval heeft het wat weg van whiskas
  • linzenballetjes zijn bij bijna alle kindjes populair als je de linzen pureert en er gruyère of ander kaas aan toevoegt
  • seitan is qua smaak en textuur niet echt iets voor kinderen, toch niet voor de onze voorlopig, al ben ik vast van plan het eens zelf te maken, misschien dat ik hen dan kan verleiden
  • de tofuballetjes die je maakt met zo’n zakje tofugehakt van Naturana zijn echt lekker
  • vegetarisch koken hoeft niet ingewikkeld te zijn, als je zorgt voor voldoende variatie heb je zeker de nodige voedingsstoffen binnen
  • om gehakt in een ovenschotel te evenaren lukt het aardig met tofugehakt, veel ajuin en wat fijngesneden gerookte tempeh. Ik heb op deze manier hete bliksem gemaakt en Lena vond het even lekker als anders.
  • het is allemaal een kwestie van gewoon worden. Op jnm-kampen wordt steevast vegetarisch gekookt en vorig jaar vond Cas het eten ‘nogal raar’, terwijl hij dit jaar in zijn briefje schreef dat het eten zeer lekker was [en de foer was dezelfde!]

Er valt nog zoveel uit te proberen, zeker nu Geert wat interessante kookboeken ontleend heeft in de bibliotheek van EVA. Liggen klaar om in te grasduinen en uit te koken: De dikke en de dunne vegetariër, Vegeterranean [een Italiaans vegetarisch kookboek] en het Donderdag veggiedag kookboek [gekregen voor mijn verjaardag van Geert]. Nee, de verveling krijgt hier geen kans!

pimpelpaarse planeetpanda

Friday, 16 July, 2010

We zijn sinds vanavond weer voltallig. Wij met ons zessen en 6 poezenbeesten in en om het huis. Deze namiddag mochten we onze twee oudsten ophalen van hun jnm-kamp, de pimpelpaarse planeetpanda  ofte PPP. Een kamp die naam waardig: primitief leven in tenten op een open plek in het Enamebos, ‘hudo’ incluis. We hebben deze week vaak aan hen gedacht, toen het onweerde, het nog maar eens regende, de wind opstak, het frisser werd ‘s avonds,… Maar ze hebben het niet aan hun hart laten komen als we hun verhalen horen.

Op de terugweg van Ename kozen we voor de kleine baantjes van de Vlaamse Ardennen, zodat ze hun verhaal al eens kwijt konden. Verhalen over de partytent, den bonten avond en opblijven tot half één, de waspartij met de tuinslang van de boer, de leiding die ‘s avonds in hun tent voor afleiding zorgde tijdens het onweer, de spaghetti die daags nadien op miraculeuze wijze werd omgetoverd in soep, … Niks dan lof over de leiding, over stoere Klaas en zotte Astrid, toffe opper-Pepijn en een dikke pluim voor foer Anaïs.

En wonder boven wonder, ze waren niet [al te] smerig, hadden behoorlijk wat vuile kleren mee, zaten niet helemaal onder de muggenbeten en zagen er zeker niet ondervoed uit. Ze hebben een zeer leerrijke en boeiende week achter de rug en kijken al uit naar volgend jaar. En Lena vind het doodjammer dat zij nog een jaartje extra zal moeten wachten voor ze haar broer en zus mag vervoegen.

Hieronder voor en na.

20100711_start_jnm-kamp_00120100711_start_jnm-kamp_00220100711_start_jnm-kamp_00420100716_einde_jnm-kamp_00120100716_einde_jnm-kamp_00220100716_einde_jnm-kamp_005

kelderstock

Tuesday, 13 July, 2010

20091113_kelderopruiming_002Morgenavond komen een aantal ouders en leerkrachten van de leefschool hier samen om het jaarthema van het volgende schooljaar te bespreken. Tijdens een facebook-gepingpong een tijdje geleden brak Marijke een lans voor eerlijke, lokale bierkes waarop juf N. reageerde met het voorstel om op de volgende vergadering dan maar eens het goede voorbeeld te geven.

Om de aanwezigen een beetje wegwijs te maken in ons aanbod dook ik gisterenavond eens de kelder in om te noteren wat we zoal kunnen aanbieden. Ik weet dat we wel het een en ander in huis hebben, maar dat ik tot 32 soorten zou komen, dat had ik niet gedacht.

Tijdens m’n studententijd dierf ik al eens te gaan ‘blokken’ in de binnentuin van de Hopduvel in de Rokerelstraat [spreek uit rookeerelstraat en niet rokkerel]. Ik bestudeerde echter voornamelijk de vrij imposante bierkaart en deed er ook behoorlijk wat praktijkervaring op. In die periode werd een warme maaltijd op kot ook steevast vergezeld van een eerlijk bierken. Wekelijks, bij dorstig weder zelfs nog iets vaker, trok ik met een drinkebroer naar de Hopduvel [ditmaal de drankencentrale aan de Coupure] om onze voorraad in te slaan. Dat was de periode van de Blanchkes, en voor speciale gelegenheden werden wat Trappisten in huis gehaald. We organiseerden ook al eens een kaas en streekbieravond, maar over de afloop daarvan kan ik me niet zo veel meer herinneren.

20100708_grimminckhof_2010_058

Later probeerde ik ook steeds vaker de makers van al dat lekkers te ontdekken. Zo bezocht ik o.a. de Dolle Brouwers in Esen [de tocht te voet van 6km naar het station van Diksmuide met een bak Oerbier staat me nog levendig voor de geest], brouwerij Liefmans, Slagmulder,… In die tijd kon je trouwens ook nog gemakkelijk aan een bak Sint- Sixtus geraken. Toen we in Scheldewindeke kwamen wonen was het vrij logisch dat we op zoek gingen naar lokale brouwerijen.Brouwerij Van Den Bossche uit Sint-Lievens- Esse is momenteel onze huisleverancier: Ignace, brouwer van de derde generatie, is een zeer joviale tiep die me steevast een paar nieuwe brouwsels ‘ter proeving’ meegeeft, de laatste jaren is hun assortiment trouwens behoorlijk uitgebreid. Daarnaast kunnen de brouwsels van de Proefbrouwerij uit Lochristi ons ten zeerste bekoren, net als een authentieke Geuze of Kriek. Voor een mooie selectie bieren passeer je best eens bij ‘Maurice De Clercq & Zoon’ in Lochristi.

Een programma als ‘Tournée générale’ is in dit opzicht een mooi initiatief. Op een ietwat eigenzinnige en niet-commerciële manier worden ons een aantal typische Belgische, maar voor het grote publiek vaak onbekende bieren gepresenteerd. Leuk was het om te zien hoe we week na week, tijdens het bekijken van het programma de kelder konden induiken om een van de gepresenteerde bieren meteen mee te proeven. Jammer dat bier ook al te vaak als product placement te zien is in o.a. ‘Mijn restaurant’, waar kandidaten verplicht worden samen te werken met één brouwerij. Je kan je toch ook geen wijnkaart voorstellen met slechts 1 rode, 1 witte en 1 rosé wijn op.

Nu eens zien of we morgen slagen in onze missie. Hier alvast de keuzelijst met als mijn persoonlijke top 3: ‘Bieken’ van brouwerij Boelens [jammergenoeg momenteel niet op stock], een Oude Geuze van brouwerij 3 Fonteinen en een Steendonk witbier [het vergane huiswitbier van de Studioskoop toen ik die nog frequenteerde].

kelderstock_2010

Als god in bachten de kupe

Monday, 12 July, 2010

Het is maar weer eens bewezen dat je niet ver hoeft te rijden om een fantastische vakantie te beleven. Natuurlijk waren de weergoden ons bijzonder goed gezind. Op één dagje na was het een zonovergoten week. We logeerden op een bijzonder mooie plek aan ‘de screve’, in een smaakvol ingerichte en verbouwde hoeve. Groen rondom, een zwemvijver waarin onze drie waterratjes zich konden uitleven en een mooie bloemenweide vol vlinders en insecten. En ‘en plus’ twee bevriende koppels en hun kinderen om plezier mee te maken, spelletjes te spelen, te praten, luieren, kokkerellen,…

Ja, het was de moeite bachten de kupe en ik kijk al uit naar volgend jaar!

20100704_grimminckhof_2010_00720100704_grimminckhof_2010_02020100704_grimminckhof_2010_01620100704_grimminckhof_2010_03620100703_grimminckhof_2010_01620100703_grimminckhof_2010_042