Archive for May, 2010

leefschoolplezier

Sunday, 30 May, 2010

We hebben wellicht al eens geschreven dat we ‘content’ zijn van de school van onze kinderen. Naast het pedagogisch project, het feit dat het een methodeschool is, ligt wellicht ook de inspraak en de samenwerking met de ouders aan de basis van ons ‘contentement’. Een paar uitingen daarvan merkten we de afgelopen weken.

Eerst was er de ‘gwp’-week waarbij de kinderen van leefgroep 2 (zeg maar het eerste, tweede en derde leerjaar) een hele week rond één thema werkten. Dit jaar was dat ‘technologie’, met als startschot een bezoek aan technopolis en als eindproduct een eigen technologiebeurs waarop eigen gecreëerde robots de show stalen. Maar het hoogtepunt van de week is toch steeds de overnachting. Ook dit jaar waren de weergoden de kinderen meer dan goed gezind, want bij zomerse temperaturen konden ze buiten bbq’en en konden ze daarna hun overgebleven energie kwijt in het avondspel (met klassiekers als ‘vossenjacht’, ‘dikke bertha’, ‘telefoontje’ en ‘citroen-citroen’). De avond werd afgesloten met een voorleesmoment en na het poetsen van de handen en tanden zocht eenieder zijn slaapplek op. Hun vrijdagochtendoogjes verraadden echter dat er niet zo heel veel geslapen werd, maar dat catalogeren we dan maar onder ‘ervaringsgericht onderwijs’. Er stond trouwens een lang weekend voor de deur.

20100520_gwp_bbq20100520_gwp_vossenjacht20100520_gwp_dikke_bertha20100520_gwp_fruitsla20100520_gwp_verhaaltje20100520_gwp_tandenpoetsen

Een goede week later stond het leefschoolfeest voor de deur. Dit jaar werd alles overgoten met een sprookjessausje. Tijdens een oudercafé werd een brainstormsessie gehouden die later vertaald werd in 4 types opdrachten. De Oosterzeelse variant van Geena Lisa & Sergio brachten deze bij de ouders aan de man en zetten de werkgroepjes op. Zo ontstonden een versierteam, een evenemententeam, een muziekteam en een hapjesteam die elk hun beste beentje voorzetten. De resultaten van het versierteam waren wellicht het meest prominent aanwezig (de toegangspoort, sprookjesboom met giant swing, het vliegend tapijt, het prinsessenbed,…), maar de andere teams hadden ook een leuke invalshoek gevonden. Het muziekteam koos dit jaar niet voor een ‘aperitiefconcert’, maar organiseerde een heuse jukebox met op de playlist een plejade aan klassiekers uit kinder- en sprookjeswereld. Verder ontwaarden we peperkoekenhuisjes, suikerspin en sprookjestaarten en liep er een ‘koppel’ roodkapjes munten in te zamelen voor de te realiseren nieuwe schooltuin.

Een mooi resultaat dat ondanks een fikse bui in de latere namiddag toch zeer enthousiast werd onthaald.

20100529_leefschoolfeest_poort20100529_leefschoolfeest_lena_120100529_leefschoolfeest_jukebox20100529_leefschoolfeest_schommel20100529_leefschoolfeest_lena_220100529_leefschoolfeest_martine

Nu nog de proefles voor ons natuurouderschap tot een goed einde brengen en dan wat welverdiende ‘rust’.

mooi

Thursday, 27 May, 2010

Wij houden van mooie dingen. Gisteren viel het nieuwe tijdschrift van NTGent in de bus, en ik was meteen verkocht. Ik kan nog altijd genieten van een verzorgd drukwerk. De uitstraling, de geur, het tactiele van het ongestreken papier, de sobere vormgeving, de mooie fotografie, de leuke illustraties, het plaatje klopt.

20100527_ntgent_brochure_007Het zou je ook niet mogen verwonderen, de vormgeving werd verzorgd door Gert Dooreman, de illustraties zijn van de hand van de nieuwe leider Wim Opbrouck, de foto’s van de hand van Dimitri Van Zeebrouck. Jammergenoeg vind ik geen details terug over de gebruikte lettertypes en het papier, maar het zou met niet verbazen dat er gewerkt werd met m’n lievelingspapier Munken Print.

Op zo’n moment denk ik nog wel eens met heimwee terug naar de tijd dat ik nog met m’n voeten in de grafische wereld stond. Maar dan kijk ik op vanuit het tijdschrift en zie onze pagadders rondcrossen en dan weet ik dat de tijd die je met je gezin kan doorbrengen door niets te vervangen is.

20100527_ntgent_brochure_00220100527_ntgent_brochure_004

En dan heb ik het nog niet eens over de veelbelovende inhoud gehad. Het is eigenlijk zonde, maar het boekje zit al vol met ezelsoortjes. Straks moet ik er eens onze agenda bijnemen om toch al één en ander vast te leggen. Mocht je het nummer in handen krijgen, trek dan een paar minuutjes uit voor het voorwoord, het is een leuk staaltje Opbrouck.

zomerzwangerschap

Tuesday, 25 May, 2010

20100516_joske_003Vorig jaar was ik hoogzwanger tijdens de eerste mooie zomerdagen. We wachtten vol spanning af. Dit jaar is Joske aan de beurt. Ja, onze jongste poes wordt mama. Hoeveel het er zullen zijn valt nog af te wachten. Ik gok op drie, heel erg dik is ze  – voorlopig – nog niet. En als ik goed kan rekenen heeft ze maar twee weken meer te gaan. Wanneer ze krols was, daar viel niet naast te kijken en als ik daar negen weken bij tel is de bevalling voorzien voor begin juni. Maar ‘t is natuurlijk haar eerste – en ook laatste! – zwangerschap, dus ze kan misschien overtijd gaan. Of gaat dat bij poezen niet zo?

In ieder geval is ze mooi zwanger, onze Jos. Niet te dik, ze waggelt maar een heel klein beetje en ze heeft er precies weinig last van, zelfs niet op warme dagen als vandaag. Maar ze is dan ook nog jong, heel jong eigenlijk. ‘t heeft meer iets van een tienerzwangerschap, want Joske is zelf geboren in augustus. Ze laten er duidelijk geen gras over groeien, die poezen. Sinds gisteren voelen wij de kleintjes ook bewegen in haar buik. Met spanning tellen de kinderen af tot begin juni, net zoals vorig jaar. Wij houden u op de hoogte.

linzer koekjes

Monday, 24 May, 2010

20100522_linzer_koekjes_008Tweede lezing uit ‘500 koekjes’.

Dit maal viel m’n oog op de ‘linzer koekjes’ van pagina 27, opnieuw ‘te monteren’ koekjes, omdat de vorige zo goed bevielen. Die 500 koekjes uit de titel, daar komen ze trouwens aan door ook varianten op de basisrecepten op te nemen in het boekje. Liever zo dan 100 lekkere en 400 niet te pruimen dingen.

Ditmaal een lichte variant op het basisrecept. Normaal gebruik je voor het deeg 150g geroosterde blanke hazelnoten, maar aangezien we geen blanke hazelnoten in huis hadden maakte ik een variant met amandelen.

Wat heb je nodig

  • 225 g goeie boter op kamertemperatuur
  • 150 g fijngemalen gepelde amandelen of amandelpoeder (maar dan heb je denk ik iets minder textuur in de koekjes)
  • 300 g patisseriebloem
  • 100 g suiker, omdat dit iets minder fijne koekjes zijn gebruikte ik onze ‘huissuiker’: bio rietsuiker uit den colruyt
  • een snuifje zout
  • een ‘goede schudding’ met het kaneelpotje
  • de geraspte schil van een niet-behandelde citroen
  • een potje confituur, in dit geval waren er twee versies: met frambozenconfituur en met rode bes – appel, een artisanaal product van oma A.

Zo gefikst

Maal de amandelen fijn, maar niet tot poeder. Kieper in een kom met daarin de in dobbelsteentjes gesneden boter, de suiker en het zout. Laat zacht draaien in de keukenrobot en voeg ondertussen het kaneelpoeder toe. Eens je ziet dat het deeg een bol vormt haal je hem eruit en kneed je nog even met de hand na, eventueel bestoven met wat extra bloem. Rol het deeg op een bakplaat uit tot een dikte van een goede centimeter, overdek met een velletje huishoudfolie en zet het voor een goed uur in de koelkast.

Als het deeg uit de koelkast komt breek je er een stuk van ongeveer één derde vanaf. Kneed even met de hand zodat het iets soepeler wordt en rol uit tussen 2 vellen bakpapier tot een dikte van 3 mm. Steek er met een of andere vorm (ik gebruikte m’n nieuw dille & kamille stekkertje) koekjes uit. Haal uit de helft van de koekjes een rondje uit het midden. Omdat ik zo geen klein rondje had gebruikte ik de appelboor. Schik ze vrij compact op een met  bakpapier voorziene bakplaat (ze lopen niet uit tijdens het bakken) en bak zo’n 10 minuten op 175°C.

Eens gebakken laat je ze afkoelen op een paar roosters. Als ze voldoende afgekoeld zijn kan je ze monteren. Je kan ze echter ook een paar dagen in een goed afgesloten koekentrommel bewaren en later afwerken. Het afwerken is kinderspel: neem een koekje zonder gaatje, schep er een beetje konfituur op en draai er voorzichtig een gaatjeskoekje op. Ook deze koekjes zou je kunnen afwerken met poedersuiker, maar ik vond het ditmaal niet echt een meerwaarde hebben.

De combinatie van de geraspte citroenschil met de confituur zorgt voor een frisse toets. Ideaal voor deze mooie warme namiddagen met een potje thee op het terras.

20100522_linzer_koekjes_00320100522_linzer_koekjes_00220100522_linzer_koekjes_00420100522_linzer_koekjes_00620100522_linzer_koekjes_00920100522_linzer_koekjes_010

[ smaak: **** | presentatie: *** | bakgemak: *** ]

al heel de week zo content

Sunday, 23 May, 2010

Maandag ben ik na het werk even snel de stad ingetrokken. Ik moest dringend m’n spuitlijm en dubbelzijdige kleefband bijvullen, het geknutsel voor het leefschoolfeest is daar niet vreemd aan. Voor dubbelzijdige kleefband ga ik normaal naar de Gouden Pluim op de Vrijdagsmarkt, maar die zijn de maandag gesloten. Dus nam ik m’n toevlucht tot Le Saffre in Onderbergen. Ik mijd die andere zaak in Onderbergen wegens oh zo onpersoonlijk, neen, geef mij dan maar het stoffige kot in gruwelijk geel/blauw aan de overzijde.

Na de noodzakelijke aankopen werd ik, wellicht gedreven door het mooie weer, de stad ingejaagd. M’n eerste halte was Dille & Kamille. Zeker niet m’n favoriete winkel. Ik ben nogal vreselijk ‘algerisch’ aan hun klassieke-muziek-muzak en de vanillegeur die er meestal hangt. Maar ik dacht, ik spring eens binnen om te zien of ik hier geen vers-gebakken-koekjes-afkoel-roostertje kan meegraaien. Niet dus, maar snuffelend in de bakspulletjes wel een leuk steekvormpje gevonden, en wat verderop zag ik een potje met sympathiek ogende lepeltjes. We hebben hier thuis al een tijdje een leuk bamboe kinderlepeltje van Finn. Wel, nu zag ik daar bamboelepeltjes in drie verschillende maten aan een zeer schappelijke prijs. Zoals het een echte impulsaankoop betaamt heb ik dan maar – vandeneerstekeer – van elk een half dozijn mee naar huis genomen.

En zie, ze hebben een prominent plaatsje gekregen op het aanrecht, in een mooi aardewerken potje naast de hoger pot met de welluidende naam ‘utensils’. Er wordt nu al de hele week yoghurt, vla en vanillecrème, pastasalade en ander lekkers gegeten met die lepeltjes. De kleinste maat is trouwens perfect bruikbaar als koffie- of theelepeltje.

Oordeel zelf, ze waren toch te leuk om te laten wegkwijnen in de would-be lifestyle winkel.

20100522_lepeltjes_00220100522_lepeltjes_004

sssst!

Tuesday, 18 May, 2010

Is het u opgevallen, lieve lezer, dat er de laatste tijd minder frequent stukjes geschreven worden? Dat ligt niet zozeer aan een writer’s block of gebrek aan inspiratie, meer aan teveel-andere-dingen-te-doen en aan boeken lezen als al die andere dingen gedaan zijn. Want we – ik dus – lezen hier natuurlijk niet alleen kinderboeken, maar ook grote-mensen-boeken. Vooral ‘s avonds dan, het moment waarop ik anders al wel eens iets op de computer tik. Nu niet dus. Of toch wel, net nu wel, maar meestal niet. Nee, want dan lees ik nog wat verder in mijn boek. Deze week ‘Sprakeloos’ van Tom Lanoye. En daarna ligt ‘De laatste nacht in Twisted River’ van John Irving klaar. En ook ‘dieren eten’ van Jonathan Safran Foer schreeuwt om gelezen te worden, echt waar. Nochtans zit er ook veel te borrelen dat geschreven kan worden, we willen onze lezers immers ‘en courant’ houden. Maar we zullen zien wanneer de vulkaan uitbarst. En of de rook u hindert of niet.

dubbele boterkoekjes

Sunday, 16 May, 2010

20100516_dubbele_boterkoekjes_023Het was alweer veel te lang geleden dat ik me nog eens kon uitleven in de keuken. Koekjes bakken vind ik trouwens pure ontspanning. Een tijdje geleden botste ik op een rekje in onze eigenste Grand Bazar met daarop een reeks boekjes. 500 rode wijnen, 500 witte wijnen,… maar ook 500 koekjes. Al kon ik er geen gogo’s mee verdienen, het belandde toch in m’n mandje. Na een eerste visie flapperden er behoorlijk wat post-it’s aan het boekje.

Het eerste koekje dat ik probeerde was het pindakaaskoekje, maar hierover later meer. Deze middag had ik m’n zinnen gezet op het dubbele boterkoekje. Een koekje met een eenvoudig recept, maar door de vulling leek het me een ideaal, elegant zomerkoekje.

Hier alvast de ingrediënten en de bereidingswijze:

Wat heb je nodig

voor de koekjes
  • 275 g goeie boter op kamertemperatuur
  • 150 g zeer fijne kristalsuiker
  • een beetje extra zelfgebrouwen vanillesuiker
  • 1 ei
  • mespuntje zout
  • 300 g patisseriebloem
voor de vulling
  • 25 g van dezelfde boter
  • 75 g gezeefde poedersuiker
  • 3 eetlepels volle platte kaas
  • 4 eetlepels frambozenconfituur
  • beetje extra poedersuiker om te bestuiven

20100516_dubbele_boterkoekjes_008

Zo maak je het

Klop de boter met de suiker en vanillesuiker tot een romige maar niet te luchtige massa. Kieper er het gehele ei bij en meng de bloem en het mespuntje zout eronder. Laat het allemaal mooi mengen tot je een mooi glad deeg krijgt. Kneed nog even na met de hand, draai in een folie en leg het deeg voor minstens een uurtje in de koelkast.

Ondertussen maak je de vulling. Daarvoor klop je het beetje boter samen met de poedersuiker tot een bleke romige massa. Roer er de platte kaas door en zet in een potje in de koelkast.

Warm je oven voor op 175 en haal het deeg uit de frigo. Rol het tussen 2 vellen bakpapier uit tot een dikte van ongeveer 3 mm. (Ik deed het in 2 beurten) Steek er rondjes uit van om en bij de 5 cm en leg die op een van bakpapier voorziene plaat. Aangezien de koekjes tijdens het bakken niet erg veel uitlopen is 2 cm tussen de koekjes meer dan voldoende. Bak ze voor zo’n 15 min en als ze mooi goudbruinig kleuren laat je ze afkoelen op roosters.

Eens ze wat frisser zijn kan je ze monteren. Neem een koekje en schep er een beetje van je vulling op. Het tegenoverliggend koekje bestrijk je met een beetje frambozenconfituur. Druk ze zachtjes tegen elkaar en leg ze mooi gespreid op een grote plaat (ik haalde ongeveer 40 dubbele koekjes uit het deeg). Bestuif ze met wat poederzuiker en serveer op je mooiste etagère.

Trommel wat oude nonkels en tantes op en zet hierbij een pot Engelse thee. Succes verzekerd.
[dit laatste moet nog proefondervindelijk getest worden]

20100516_dubbele_boterkoekjes_00220100516_dubbele_boterkoekjes_00420100516_dubbele_boterkoekjes_00720100516_dubbele_boterkoekjes_01120100516_dubbele_boterkoekjes_01920100516_dubbele_boterkoekjes_021

[ smaak: **** | presentatie: ***** | bakgemak: *** ]

stillekes

Saturday, 15 May, 2010

Ik weet het, het is hier op het digitale front een beetje stillekes van mijne kant. Niet dat ik niet meer op/voor/achter de laptop zit ‘s avonds. Integendeel. Maar de tijd om erover te schrijven ontbreekt me een beetje. Tot nu: de meisjes spelen in de serre, Finn slaapt en Cas is met Marijke een verse lading broeken halen en het middageten (pastasalade met gerookte zalm, komkommer, uitjes en tonijn) staat klaar.

Als geëngageerde vader van drie kinderen op de leefschool durf ik me al eens een paar taken op de nek halen. Zo waren er de laatste tijd o.a. de lentewerkdag, het lentefeest, de voorbereidingen voor het leefschoolfeest en het avondspel voor GWP van de kinderen van de tweede leefgroep en daartussen ook nog wel de herwerking van de website en een aantal info- en vergaderavonden. Vaak sta ik dan in voor het ontwerp en de realisatie van het beeldmateriaal. Een ontwerpje voor een advertentie in de schoolkrant, een affiche of flyer, een powerpointontwerp, een fotoshoot of fotoreportage. Ik doe het allemaal met heel veel graagte, maar een mens steekt er behoorlijk wat tijd in. Dan moeten andere zaken een beetje wijken. Zodoende was het hier de laatste tijd een beetje stillekes.

Hieronder zie je onder meer de affiche voor het leefschoolfeest, de kabouters voor langs het kabouterpad, materiaal voor de plantjesverkoop, de dvd en hoes van het lentefeest, advertenties voor de lentewerkdag, de natuurouders en het praatcafé, de bomenkaartjes (25 stuks) en een paar voorbeelden uit de powerpoint voor het lentefeest (125 slides).

poesje

Tuesday, 11 May, 2010

20100428_avondwandeling_015Lena is een poesje, een genieterke. Als ze ‘s avonds in pyjama op schoot kruipt, wordt ze graag over haar rug gestreeld. ‘s Morgens is ze de eerste om bij je in bed te kruipen, liefst zo dicht mogelijk tegen je aan, armpjes over je heen. Als ze ziek is, zoals vorige week, geniet ze ervan om alleen thuis te zijn met mama. Beetje tv kijken, puzzels maken, gezelschapspelletjes spelen of gewoon wat ‘rondscharrelen’ in je buurt. Aanhankelijk zonder veel aandacht te vragen. Wanneer ze ‘s avonds gaat slapen wil ze na het boekje graag nog eventjes naar Sunjata luisteren. Iedere avond, al weken aan een stuk, luistert ze naar Sunjata, altijd dezelfde liedjes. Van zodra de muziek start zie je haar dromerig wegkijken. Alsof ze met gedachten al in Mali is. Dekentje tot tegen haar kin, luisteren, genieten en in een mum van tijd is ze in dromenland. Nauwelijks te geloven dat ze zo’n slechte slaper was als baby!

draagdoekmama?

Friday, 7 May, 2010

20100516_thuis_001Over draagdoeken had ik al eens geschreven, zo kort na Finns geboorte. Maar bijna een jaar later dringt een update zich op. Dragen met een groter en dus zwaarder kind is een ander verhaal dan wat rondhotsen met een borelingske. De tricot slen is terug naar Frankrijk, waar hij wacht op de komst van A’s tweede kind, de babybjörn gaat in dezelfde richting.

De ringsling van Mister Mirko is vooral in de zomer gebruikt, maar ligt nu wat te verstoffen in de kast. De buidelsling uit fleece daarentegen, door oma A. met behulp van een patroon van Mme Zsazsa gemaakt, wordt dagelijks tweemaal gebruikt om de kinderen naar school te brengen. Finn uit de auto, hup in de sling en hij gaat overal mee naartoe terwijl ik mijn handen toch nog vrij heb. Superhandig, superzacht, maar ook gigantisch warm. Ideaal voor nu dus, maar wellicht onuitstaanbaar in de zomer. Maar ook daar hebben we al een oplossing voor gezocht. Een zomers linnen stofje en een oma die kan naaien, meer heb je niet nodig.

Of toch. Een hele lange doek zoals de tricot slen, maar dan niet in tricot, maar in katoen. Zo kan een zwaardere baby met de juiste knooptechniek op buik, heup of rug gedragen worden. Het vraagt wat oefening, maar eigenlijk is het superleuk. Ontelbare filmpjes op Youtube, oa. van de onvolprezen draagdoekmama – Eva van de doekentheek – tonen de mogelijkheden van zo’n simpele lap stof. Zo heb ik vandaag in de tuin gewerkt met Finn op mijn rug. Ik voelde me net een Afrikaantje. Nog meer respect gekregen voor de vrouwen aldaar. En nadien heb ik mijn Girasol jungle aan de perenboom geknoopt als schommel voor Lena. Over veelzijdigheid gesproken.