Archive for April, 2010

Zaterdag, trouwdag

Saturday, 3 April, 2010

Deze namiddag ben ik met de drie oudsten een aantal geschenken gaan kopen in Gent. Een pet voor Marthes lentefeest, een barbie voor Lena’s verjaardag en een horlogebandje voor Marijkes huismoederdag. Dat laatste hebben we niet laten inpakken. Onderweg naar de Hema kwamen we een trouwkoppel tegen. Toen we wat later naar huis gingen kwamen we nog een ander koppel tegen en toen vroeg Lena:

Als jij en mama trouwden, dan had mama prinsessenkleren aan, maar had jij dan ook prinsenkleren aan ?

draadjes

Thursday, 1 April, 2010

20100331_zitzak_012Marthe had een oorontsteking. Dat had de dokter vastgesteld, maar Lena ging zelfs al een stapje verder:

“Misschien zal Marthe, net zoals Lore, draadjes in haar oren moeten krijgen.”

Ahoe aan de Colruyt _ vervolg

Thursday, 1 April, 2010

20100401_inex_melk_001Je weet dat ik een tijdje geleden nogal misnoegd was omdat onze ‘huismelk’ niet meer te verkrijgen was in de Colruyt. Even kwam me nog ter ore dat hij wel nog in de rekken van ‘den Delhaize’ staat, maar na een queeste en een gesprek met de zuivelverantwoordelijke bleek dat ook zij de melk niet meer in hun gamma hadden, en ook niet meer zouden inslaan.

Tijdens een telefoontje met het Inex hoofdkwartier – ik stel me daar een volledig betegeld en met Mewaf-meubels ingericht kantoortje bij voor met sanseveria’s op de vensterbank – werd ik geconfronteerd met de naakte waarheid.

Neen, meneer, het klopt, we leveren de 3l-milktap niet meer aan de Colruyt. En aangezien de Colruyt de grootste afnemer was is het product zelfs uit het gamma gehaald. We hebben wel nog een 5l-variant, maar die is enkel voor de grootverbruikers.

En neen, met zes rond de tafel, dat maakt van ons nog geen ‘grootverbruiker’ in de ogen van een producent. We waren dus aangewezen op een alternatief voor ons vertrouwde koetje. De hele riemram passeerde de revue, van brik over pet tot glas. Voordeel van brik is de lagere prijs en het feit dat ze niet breken bij ‘mishandeling’, maar daartegenover staat dat ze toch een behoorlijke milieu-impact hebben. We zijn hier zeker niet heiliger in dan de paus, maar als we onze afvalhoop kunnen beperken door een simpele maatregel, dan doen we dat graag. Dus werd het de glazen fles. Ok, breekbaar, duurder – ook als je het statiegeld in rekening brengt – zwaarder, maar (milieu-)bewuster. En wat dat sleurwerk betreft, daar hebben we ondertussen al een mouw aan gepast.

Toen ik een paar weken geleden op zaterdag de auto stond te wassen passeerde José François, de lokale melkboer die aan T. & L. – onze buren van het krantenwinkeltje (en de bel) – een vaste klant heeft. En zie, de week nadien belde hij aan – we hadden L. gevraagd hem eens langs te sturen – met de vraag waarmee hij van dienst kon zijn. Een paar minuten later waren we een bak met twaalf 1l-flessen halfvolle gesteriliseerde Inex melk rijker. En dit alles aan een zeer schappelijke prijs – lees: in de GB hier een beetje verderop betaal je meer voor dezelfde fles, en dan moet je er zelf nog mee zeulen ook.

Zaterdag duiken we samen met de kinderen zijn camionnette in om te zien wat voor lekkers hij verder nog verhandelt. Want naast de Inex zuilvelproducten heeft hij ook nog een aantal seizoensproducten – ik herinner me dat ik vorig jaar eens zijn openstaande bestelwagen passeerde waar het heerlijk geurde naar verse aardbeien.

20100401_inex_melk_003Om de nieuwe melk supervers te houden bewaren we hem uiteraard in de koelkast en sluiten we de geopende fles af met een ‘tsjoepken’. Ik weet niet meer waar ik deze heb gehaald, maar ik kan me wel inbeelden dat ze nog te vinden zijn bij ‘Bazaar Sint-Antonius’, alias ‘Bij Zeraarken’ hier een paar huizen verder, of voor mensen die zich eerder in het Waasland bevinden, bij Staelens-Vervaet in Wachtebeke. Maar ja, wat vind je daar niet?