Archive for April, 2010

natuur gesuikerd

Tuesday, 27 April, 2010

20100427_inex_yoghurt_001Sinds onze melkboer elke zaterdag voor de deur staat huizen er inex yoghurtjes in onze koelkast. En telkens als ze me aankijken, met hun blauwe letterkes, moet ik denken aan een voorval dat een ex-collega me ooit vertelde. Haar vriendin is suikerziek en moet daarom letten op wat ze eet. In een evenwichtige voeding hoort zuivel te zitten, dus ging M. naar de winkel en vulde daar haar winkelmandje met allerlei gezonds. Wekenlang heeft ze zo R. inex yoghurtjes voorgeschoteld. Niet van die gesuikerde vruchtenyoghurt, neen, zo van die gezonde. ‘Natuur gesuikerd’ stond er op de verpakking.

Het heeft weken geduurd voor M. door had dat die ‘natuur’ stond voor ‘geen besjes, enkel yoghurt’ en die ‘gesuikerd’ voor ‘met toegevoegde suikers’ en inex dus geen yoghurt verkocht met ‘natuurlijke suikers’.

lentefeest marthe

Saturday, 24 April, 2010

20100425_lentefeestkaartje_marthe_recto

20100425_lentefeestkaartje_marthe_verso

curieuzeneuzemosterdpot

Friday, 23 April, 2010

20100214_krokusvakantie_004Tien en een halve maand is hij nu, onze Finn. Het kruipen is op kruissnelheid geraakt [in ongeveer 5 seconden staat hij bij de vaatwasmachine als ik die opendoe, want dat rekje in- en uitschuiven is een favoriet spel], het rechtstaan a piece of cake [soms al even zonder vasthouden, jawel] en het stappen langs de kast iets wat frequent geoefend wordt. Vorige week ging dat stappen met steun nog aarzelend, deze week al met veel meer zelfvertrouwen. Hij staat dus sneller bij de kasten waar hij niet in moet neuzen. Als ik neen zeg, lacht hij, alsof hij weet dat er iets leuks in zit. Zijn nieuwsgierigheid is gewekt. Ik heb mij de laatste weken al vaak de bedenking gemaakt waarom er speciaal babyspeelgoed gemaakt wordt. Nergens voor nodig, zo vindt Finn, niets leukers dan wc-rollen, elektrische tandenborstels, stofzuigers  en de voedingskabel van de laptop. Heeft er iemand een paar ogen op reserve?

onderweg

Tuesday, 20 April, 2010

20090829_vleermuizentocht_010Toen de kinderen kleiner waren, was een autorit vaak een beproeving. Cas was vaak wagenziek – je wil niet weten hoe de autostoel eruitzag toen hij eens voor het vertrek spaghetti gegeten had. Marthe en Lena vonden het stilzitten saai en lieten dat duidelijk merken. Maar nu ze groter zijn is dat helemaal veranderd. Ergens naartoe rijden is tegenwoordig pure ontspanning. De grappigste, diepzinnigste gesprekken vinden plaats tijdens zo’n rit. Of er wordt helemaal niets gezegd en we luisteren naar muziek. Vaak muziek die Geert en ik mooi vonden toen we elkaar pas leerden kennen. Zo zat deze week Hedningarna in de cd-speler. Fins-Zweedse folk. En dan krijg ik vragen vanop de achterbank. Is dat folk, mama? Welke taal spreken ze? Mag dat wat luider? Dat begin vind ik wat griezelig, maar ook wel mooi. ‘t Is precies elfenmuziek. Mag dat ook op mijn mp3-speler? En dan geniet ik, van de muziek, van de vragen en voel ik me op z’n minst tien jaar jonger.

aangebrand, mijn nek is aangebrand

Sunday, 18 April, 2010

20100327_lentewerkdag_afficheGisteren was het ‘lentewerkdag’ op de leefschool. Er werd afgesproken ‘vanaf’ 13.30u. zoals dat heet bij leefschoolmensen, behalve voor 4 tuinkabouters. De kleine piramide op de speelplaats van de kleuters was dringend aan vervanging toe dus was het voor hen verzamelen geblazen om 8.30u. Gelukkig was er een stralend zonnetje van de partij en waren de andere drie pinnemutsen ook goed geluimd en vrij van ochtendhumeur. Er werd stevig doorgeklust en tegen de middag was de oude piramide al lang geschiedenis en stond de ‘ruwbouw’ van de nieuwe te pronken op zijn plaats. Toch duurde het nog tot ‘s avonds voor alles bijna klaar was [kabouter klus had zich even misrekend bij de bestelling van het hout zodat we net één lat tekort kwamen].

Tijdens de koffiepauze merkte E. op dat ik al lichtjes rood aanliep. Ze probeerde me nog te verleiden met een ‘smeerselken’, maar daar heb ik het niet zo voor. Wist ik veel dat ze me daar ook een ontspannende massage bij wou verkopen [en ik die dacht dat koppelverkoop nog steeds niet mocht in België]. Dus deden we nog maar een paar uur lustig ‘onbeschermd’ verder.

‘s Avonds, bij de welverdiende douche, piekte het toch een beetje, vooral in de nek. Marijke heeft er dan maar een halve bus aftersun over uitgekiept. Ik denk er nu ernstig over na om na het baardexperiment te starten met een nektapijt.

Iemand bezwaar?

den grooten kuisch²

Thursday, 15 April, 2010

Nu de lenteschoonmaak achter de rug is en de tuin ook terug toonbaar is werd het hoog tijd dat ook die ander wildgroei aan banden werd gelegd. In de loop der jaren werd de om-de-andere-dag scheerbeurt een wekelijkse beurt en naarmate de haarlijn terugschreed werd de kinbegroeiing iets voller. Af en toe werd het geduld van Marijke eens op de proef gesteld. Maar nu was de versheidsdatum wel al een hele tijd verstreken. Ik kon me nog wegsteken achter de meisjes die vonden dat die baard mocht blijven, misschien werd ik tegen december dan wel sinterklaas (ze moesten eens weten).

Maar zie hier de toestand na (15u. 20) en voor (15u. 04).

baardmans_zonderbaardmans_zonder_metbaardmans_met

En neen, ik vraag jullie mening niet, jullie reageren toch nooit!

den grooten kuisch

Tuesday, 13 April, 2010

Het is me wellicht met de paplepel ingegeven. Eens de krokussen hun kopjes boven aarde staken begon het te kriebelen bij ons moeder. Meestal kon ze zich nog even bedwingen tot de laatste sneeuw gesmolten was, maar dan was het toch hoog tijd. Emmers werden aangesleept, sopjes gemaakt, meubels geboend, tapijten uitgeklopt… En eens dat allemaal gedaan, begonnen we gewoon opnieuw in Eeklo of Waterland-Oudeman, bij de grootouders, kwestie van het goed onder de knie te hebben.

Persoonlijk kijk ik er niet zo naar uit, maar ik hou de traditie toch wel in ere. Dus ook ten huize Roelskens wordt van groten kuis gedaan. De oudsten gaan even logeren bij opa en oma terwijl wij ons beste beentje voorzetten. Dit jaar had Marijke, als naarstige huisvrouw, al heel wat voorbereidend werk gedaan. De mise en place als het ware. Zo stond voor deze tweedaagse het volgende op het programma: de badkamer, de serre, de eetplaats en de zitplaats. De slaapkamers, overloop en keuken waren al content met een gewone poetsbeurt.

Omdat we allebei wel in zijn voor wat verandering zo af en toe hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om de serre wat te herschikken. Voor hen die ons huis niet kennen, de ‘serre’ is het verbindingsdeel tussen het woonhuis en de keuken. Oorspronkelijk was die serre iets kleiner, maar bij de verbouwing van het achterdeel breidden we dit deeltje wat uit. Het is momenteel de speelruimte van de kinderen, maar later, op onze oude dag, wordt dit wellicht onze favoriete plek.

Momenteel ziet ze er zo uit:

20100412_grote_kuis_serre_00120100412_grote_kuis_serre_00220100412_grote_kuis_serre_00420100412_grote_kuis_serre_00720100412_grote_kuis_serre_01120100412_grote_kuis_serre_008

Ter info: de vernieuwde setup is enthousiast onthaald door de kinderen.

tijd is relatief

Saturday, 10 April, 2010

natuurwetenschappen_020Op zaterdagavond mogen de kinderen opblijven tot na ‘Dieren in nesten’. Vandaag was er een stukje over een rondleiding in het ‘dinomuseum’ in Brussel. Lena herkende het onmiddellijk en vertelde dan ook doodleuk: “Dat skelet aan de ingang is van een walvis, hé papa? De papa bevestigde dit, want hij was er ook bij toen ze een paar maand geleden met de klas op visite ging bij de dino’s.

“Wat doet dat skelet daar dan?” vroeg Marthe zich af, “Dat is toch geen dino?”

Ditmaal was het Cas die repliceerde: “Maar Marthe, dat museum is niet alleen over dino’s, maar ook over de prehistorie, de oertijd en andere oude dingen, … maar niet over opa en oma.”

lente

Friday, 9 April, 2010

20100331_zitzak_003Lena had vandaag een zwierig bloemenrokje aan en vond dat, naar eigen zeggen, zeer ‘passelijk’ voor de lente.

‘s Namiddags, naar buiten gelokt door het mooie weer, maakte ze samen met Marthe lentegeur. Het recept is heel eenvoudig. Neem zoveel bloempjes van de geurige winterkamperfoelie als maar mag van je mama, plet die zorgvuldig en doe er wat water bij. Heel goed schudden en rijkelijk spuiten op armen en benen. Met een spuitbusje vol gingen ze zo al huppelend de tuin rond om alles een heerlijke lentegeur te bezorgen.

Ja, het doet wat met een mens, die eerste zonnige dagen.

Zwaardenmakerij

Sunday, 4 April, 2010

20100311_leefschoolprinsessen_001Een tijdje geleden was het projectthema uit Lena’s klas ‘ridders & prinsessen’. Lena vroeg me of ik in haar klas zwaardjes wou komen maken, iets wat ik een aantal jaar geleden, toen nog in de gemeenteschool, ooit had gedaan voor Cas. Ik dus naar de Hubo om wat latten, waarna ik me een paar avonden teruggetrokken heb in mijn denkbeeldig ‘atelier’. De latten werden afgemeten, verzaagd, gebeiteld, opgeschuurd en het handvat voorzien van een touwtje. De afwerking, het samenbrengen van het lange en korte deel, hield ik voor de klas. Zo konden alle prinsen hun eigen zwaard vervolledigen door met een paar stevige spijkers (en voor de zekerheid een lek houtlijm) beide delen aan elkaar te klinken. Nadien mochten ze nog een aantal versieringskes kiezen waardoor hun wapen volledig gepersonaliseerd was.

Vrijdag, op het praatcafé kreeg ik er nog complimenten over van een paar ouders, die vroegen of ik dat niet op bestelling kon maken. Wel beste mensen, misschien komt er op het leefschoolfeest van 29 mei een workshop waar ik zwaarden en schilden zal fabriceren met de kinderen. Intussen hier een paar prentjes van de zwaarden in wording.

20100310_zwaardenmakerij_00120100310_zwaardenmakerij_00420100310_zwaardenmakerij_00520100310_zwaardenmakerij_00620100310_zwaardenmakerij_00720100310_zwaardenmakerij_009