Archive for March, 2010

bruin

Monday, 29 March, 2010

Deze morgen in de klas toont J. trots haar brooddoos van Afrika [wellicht van Oxfam] aan juf V., waarop de juf opmerkt dat daar allicht bruine boterhammen zullen inzitten.

Jammergenoeg is juf V.’s fijne humor nog te hoog gegrepen voor 5-jarigen.

mondig

Sunday, 28 March, 2010

Aan de ontbijttafel. Marthe wil dat Lena de speculoospasta doorgeeft. Lena reageert kalmpjes met: “Marthe, je hebt voeten.” Ik kijk haar niet-begrijpend aan. “Ja, mama, ik zeg dat al veel keer tegen Marthe, dat ze voeten heeft, ze kan de speculoospasta toch zelf nemen.”

Duidelijk niet op haar mondje gevallen.

poe

Thursday, 18 March, 2010

joskeVorige week zei hij nog aarzelend ‘p’ als hij de poes zag – het kon nog toeval zijn of aan mijn verbeeldingskracht liggen – deze week zegt hij duidelijk ‘poe’. Deze morgen gebruikte hij het ook voor paard en koe, maar alla, een goed woord moet nu eenmaal deftig geoefend worden. Daarmee is de kop eraf, zijn eerste woord gaat naar Joske en niet naar zijn mama of papa. Hoe schattig moet dat beestje wel niet zijn?

zon

Wednesday, 17 March, 2010

20090718_thuis_014Lena, ons zomerkind, wacht ongeduldig op warmer weer. Ze wil buiten eten, picknicken en in bikini lopen. Gisteren scheen de eerste lentezon, nog wat aarzelend, en al in de auto op weg naar huis hadden we afgesproken dat ze haar vieruurtje buiten mocht opeten, in de zon en zonder winterjas.

Thuis ging Lena dus haar laarzen halen en ze kwam terug met haar broek tot boven haar knieën opgevouwen en haar trui tot bijna onder haar oksels, klaar voor haar eerste zonnebad. Beteuterd vroeg ze waar de zon nu naartoe was. Gelukkig was er nog een streepje aan de grote perenboom en even later lag ze op haar buik in het gras, met een koekje, de zon uit te dagen. Ach, ooit komt het er toch van, van die lente, of zou ze ons dit jaar vergeten zijn?

liefste finn

Monday, 15 March, 2010

20100214_krokusvakantie_038Je bent intussen negen maanden geworden, kleine vriend van me, en de laatste weken ben je meermaals per dag gefrustreerd. Nochtans is die frustratie nergens voor nodig. Je zit, je sluipt, je kruipt, je staat met één hand aan je park en dat lijkt me al heel wat voor zo’n kleine vent. Maar met de typische ongeduldigheid van een baby wil je meer, veel meer. Je wil sneller kruipen, of beter nog, stappen, maar geloof me, op negen maanden is dat echt nog niet nodig.

Je wil meepraten aan tafel, maar als je woordenschat voornamelijk bestaat uit nee, mamam, ieieiei, p [als je de poes ziet] en fff, dan is dat een zware opgave. En heel hard krijsen om je onmacht hierover kenbaar te maken helpt niet echt. Nee, daar worden je tafelgenoten wat humeurig van, want, geloof het of niet, die willen na een dag school/werk ook eens hun zegje doen.

Nu je nog wat aarzelend kruipt hebben wij nog even rust, maar eens je de techniek volledig onder de knie zal hebben – en dat is een kwestie van dagen -  dan zullen we snel moeten zijn. Want dat je nieuwsgierig bent, dat hadden we al in de gaten. Dat opmerkingsvermogen heb je trouwens van je vader, je zal hem daar nog dankbaar voor zijn. Maar het zal de komende maanden dus veel energie en alertheid van ons vragen om je verwijderd te houden van playmobil en ander klein speelgoed, draden, kasten, trappen en zoveel meer. En je ambieert duidelijk een functie als ervaringsdeskundige, want alles moet hoogstpersoonlijk geproefd, betast en becommentarieerd worden. Maar ook na de tiende keer proeven smaakt de wc-bril nog niet lekker, net zo min als de poes. Ach, wellicht oefen je nu al wat voor straks, op je ervaringsgerichte school.

20100214_krokusvakantie_035Je wil de wereld verkennen en je botst daarbij soms tegen de grenzen van je eigen kunnen. Dat is vervelend voor jou, want jij wil hoger, verder en beter, maar laten we afspreken, lieve Finn, dat we het wat rustig aan doen. Voor mij hoeft het namelijk niet zo snel te gaan. Ik  hou je graag nog even klein. Mag dat?

je mama

Lang leve den Eddy

Saturday, 13 March, 2010

Eddy Van NotegemWe zijn hoegenaamd geen volgers van “Thuis”, noch van enige andere soap trouwens, maar als Eddy bij het zappen ons scherm opfleurt durven we al eens blijven plakken. Daan Hugaert zet hier een stoere getatoeëerde trucker neer, vuilgebekt en, zoals het cliché het wil, notoir vrouwenzot. En hij speelt het schitterend, wat je zeker niet van de hele cast kan zeggen. Die blik, dat taaltje, zijn oneliners, dat maakt m’n dag.

Een man die woorden in de mond neemt als ‘dure de comprenure’, ‘chicaneren’, ‘sacrifiëren’, of repliceert zoals:

- Zijde nie beschaamd?
- Ja, vooral vanonder.

- Ga weg, ik wil u nie meer zien.
- Doe dan uw ogen toe hé.

Zo’n man moeten ze een oscar geven, of op z’n minst een Vlaamse Televisiester, al was het maar omdat de Wablieftprijs er wellicht niet meteen in zit.

Ahoe aan de Colruyt

Thursday, 11 March, 2010

inex_koeSinds jaar en dag zijn we trouwe klant van de Colruyt, en bij uitbreiding ook van de Collishop. Het is onze winkel voor de ‘grotere’ aankopen, en dat kan je soms wel letterlijk nemen. Een van de zaken die we daar steevast inslaan is onze melk. In een gezin van zes waar ‘s morgens melk verbruikt wordt als drank en bij de ontbijtgranen loopt dat al aardig op. Inex had daar een magistrale oplossing voor. Naar analogie met de wijn kwamen ook zij met een ‘vaatje’ op de proppen. Drie liter melk in één verpakking, met een handig kraantje. [Bij aanvang was er zelfs een vijf liter variant, maar die was veel te groot voor de niet-Amerikaanse frigo's van de modale Belg en werd al snel afgevoerd.]

Maar terzake. Deze namiddag flaneerde ik met licht autistische tred door de gangen van de winkel, stoppend bij de vaste haltes. In de voorlaatste rayon voor de ‘koude’ [zoals Lena de frigoruimte noemt] is dat bij de ‘koetjes’. Maar wat ziet mijn lodderig oog: geen koetjes te bespeuren. Eerst dacht ik: ze zijn op, en ik laat mijn oog iets hoger, boven op het rek, verder speuren. Ook daar niks. Trouwens, daar waar de koetjes normaal staan, staat nu de melk met verminderde lactose voor een betere vertering. Ik spied verder het rek af. Nergens geen etiketje meer voor onze koetjes. Gewoon aan de deur gezet als ware het een werknemer van de Carrefour. Awel merci. Is het omdat ze nu nog sterker marktleider zijn dat ze zich alles mogen permitteren?

Bij deze start ik een feesboekgroep ‘voor de terugkeer van de koetjes in den colruyt’. U wordt toch ook fan!

mini-joskes

Tuesday, 9 March, 2010

20091104_joske_004De afspraak bij de dierenarts lag al vast. Dinsdagavond zou Joske onder het mes gaan en vanaf dan zouden alle buurtkaters nutteloos onze tuin frequenteren. Jos zou veilig zijn voor al hun avances en wij hoefden niet te vrezen dat ze met ‘een pakske’ naar huis zou komen.

Maar gisteren lag ze genietend naast mij, op een kussentje in de zon, en ik zag de kater van de buren voorbijkomen. Plots bedacht ik dat die combinatie wel bijzonder mooie poesjes zou opleveren. En ik herinnerde mij hoe leuk en spannend ik het als kind vond als onze poes kleintjes kreeg. De twijfel sloeg toe.

Ik belde de dierenarts en kreeg de immer sympathieke N., zijn vrouw/secretaresse/helpende hand, aan de lijn. Zij vertelde me dat het voor de poes zelf eigenlijk beter is als ze jongen op de wereld zet voor de ingreep plaatsvindt, dat ze dan zeker volwassen genoeg is. Meer had ik echt niet nodig.

Intekenen voor een mini-Joske kan vanaf nu.

coiffeuses l&m

Sunday, 7 March, 2010

cas_002

De situatie: na de toneelvoorstelling van deze namiddag zijn M. & L. nog even blijven spelen. Na het koekje trokken ze naar boven waar marthe en L. in marthes kamer een heus kapsalon improviseerden. Bij gebrek aan klandizie gingen ze aankloppen bij de buurkamer waar cas en M. gezellig op het bed een set oortjes deelden waaruit Daan weerklonk.

Cas heeft zich laten inpakken door de drie meisjes en speelde het gewillige slachtoffer.

prinses Lena af

Saturday, 6 March, 2010

20090712_vakantiedag_017In Lena’s klas draait alles de komende weken rond het zelfgekozen project ‘prinsen en prinsessen’. Dat lijkt heel romantisch, maar het kan blijkbaar ook behoorlijk ontnuchterend werken. Zo poneerde Lena gisteren tijdens het avondeten dat ze later zeker geen prinses wil worden. Ha neen, want prinsessen, zo wist ze, moeten van alles proeven aan tafel en altijd deftig zitten. Dan maar liever geen prinses.

Zo. Al één luchtbel doorprikt.