wat staat er in de kast?

Published by on Thursday 25.02.2010 at 11:49 in familiezaken | keukenprobeersels

20090925_kaastaarten_004Ik lees graag en ik kook graag. Voor het eerste moet je tijd hebben, maar laat dat nu net iets zijn waar je met vier kinderen soms een tekort aan hebt. Zou het ideale boek dan een kookboek zijn? Snel tussendoor enkele receptjes lezen, terwijl je met een half oog de kinderen in de gaten houdt? Misschien. Al ligt ‘Ons kookboek’ van ‘de boerinnenbond’ nu niet op mijn nachtkastje. Maar het staat wel in de boekenkast, geflankeerd door ‘Ons bakboek’ en ‘Jamie Oliver’. Ja, ook ik ben zo beginnen koken, op een gezellig kot in Gent. Het zijn klassiekers, maar ik moet zeggen dat ik ze nu nog weinig ter hand neem. Nigella Lawson mag wel af en toe uit de kast, vooral dan voor het bakken. En ‘Slow cooking‘, als ik zin heb om te watertanden. Die foto’s! Toch gebruik ik het niet zo vaak, net zo min als de andere mooie kookboeken in het rek. Daarom probeer ik al een tijdje aan de verleiding om nog meer kookboeken te kopen te weerstaan.

Ik kook vooral op gevoel [wat zit er in de koelkast en wat kan je daarmee maken?] of uit een van mijn kookschriftjes. Die schriftjes staan natuurlijk vol met recepten uit tijdschriften en boeken. Ook al koop ik er voorlopig geen meer bij, ik leen ze natuurlijk wel nog uit in de bibliotheek. En de recepten waarbij ik het meest zin krijg om in de potten te roeren, die worden overgeschreven in het schriftje.

20091126_blogbeelden_004Zo staat er opvallend veel van Tessa Kiros in dat schrift. Haar boeken zijn veel meer dan een verzameling recepten en eigenlijk echt wel het kopen waard. In ‘De smaak van mijn herinnering’ en ‘Alle smaken van de regenboog’ vertelt ze over haar jeugd en de gerechten die daar onlosmakelijk mee verbonden zijn. Dikke lees- en kookboeken vol familierecepten waar je een instant goed gevoel aan overhoudt.

Vorige week in de bibliotheek doorbladerde ik een boek waarbij de mooie foto’s en het dik, mat en zacht papier opvielen. Er stonden precies wel niet zoveel recepten in, ook al was het een dik boek, maar ik besloot het toch  mee te nemen. Een zeer goed idee, zo bleek later. ‘A table’ van Jane Webster is het relaas van een Australisch gezin dat verliefd wordt op Normandië en besluit daar een kasteel te kopen. Het herstel van het verwaarloosde kasteel, hun nieuw leven op het Franse platteland en de voorbereidingen voor een eigen kookschool in Chateau Bosgouet, het spreekt allemaal behoorlijk tot de verbeelding. De ondertitel van het boek is ‘de culinaire joie de vivre van Normandië’ en het meeslepende verhaal wordt aangevuld met enkele typisch Normandische recepten. Met spijt las ik gisteren de laatste pagina’s. Dat zegt genoeg zeker? De komende weken zullen hier wellicht enkele Normandische klassiekers op tafel verschijnen.

En u? Waar haalt u uw inspiratie vandaan?

No comments yet.

Leave a comment