Archive for December, 2009

toverstokjes,de ideale prinsessenkoekjes !

Wednesday, 30 December, 2009

Zoals jullie vroeger al konden lezen ben ik al een tijdje op zoek naar het ideale prinsessenkoekje. Een mooi en sierlijk ogend koekje dat niet zou misstaan in de pollekes van bijvoorbeeld Prinses Prieeltje. Toen Marijke gisteren haar receptenschriftje aan het uitmesten was viel mijn oog op een receptje dat ik bij een van de vele gynaecoloogbezoeken (ik denk niet dat ik er een gemist heb) had meegegraaid. Mijn handen jeukten, maar first things first. Omdat we vandaag enkel Finn in huis hadden stond de wekelijkse poetsbeurt op het programma, en daar mocht van de vrouw des huizes niet van afgeweken worden. Veel vakantiegevoel was er deze voormiddag dus niet te bespeuren. Het miezerde buiten en al snel lag er een stapel beddengoed op de overloop. De stofzuiger zette zijn turbo aan en de microvezeldoek ging in overdrive. Zo kwam het dat we kort na de middag weer beschikten over een spic & span huis en konden we ons terugtrekken in de keuken om ons daar patisseriesgewijs uit te leven. We, want Marijke wou kaneelbroodjes maken.

Over de koekjes: de opbouw is zeer eenvoudig. Je start met een zandkoekje, versiert het met mooie chocoladedrizzles en monteert ze per paar met behulp van de chocoladevulling op een satéstokje.

Het recept was opgesteld voor 10 koekjes. Maar daar doen we hier ten huize niet aan mee, dus verdubbelde ik de hoeveelheden. Uiteindelijk werden het er 45. Met de onderstaande hoeveelheden zouden jullie er dus een 20-tal moeten kunnen fabriceren.

Benodigdheden

  • 125 g boter, in kleine blokjes en op kamertemperatuur
  • 125 g suiker (ik gebruikte weer rietsuiker)
  • een paar schepjes uit de vanillesuikerpot
  • 1 ei
  • 250 g patisseriebloem
  • een snuifje zout
  • 50 g chocolade voor de drizzles
  • 225 g chocolade + 120 g room voor de vulling
  • satéstokjes waarvan je de puntjes afgeknipt hebt

Zo gemaakt

Meng de boter, suiker en vanillesuiker, ei en snuifje zout in de keukenrobot en voeg langzaam de bloem toe. Wanneer het geheel één klomp is geworden haal je hem uit de mixer en kneed je alles nog even glad met de hand. Wikkel het deeg in een velleken huishoudfolie en laat voor een half uurtje rusten in de koelkast.

Verdeel het deeg in werkbare brokken. Rol ze uit (eventueel tussen twee laagjes huishoudfolie) tot een dikte van ongeveer 4 mm. Ga creatief in de weer met de steekvormpjes van de kinderen en schik alles op met bakpapier beklede bakplaten. Bak ze voor dertien à veertien minuten in een op 180°C voorverwarmde oven.

Laat ze afkoelen op roosters en warm ondertussen de 50 g chocolade voor de drizzles. Giet de gesmolten chocolade in een diepvrieszakje waarvan je een zeer klein hoekje knipt. Zwier nu je homemade spuitzak vanop een goeie halve meter boven de koekjes heen en weer, ondertussen goed knijpend zodat een mooie fijne straal ontstaat. Laat de chocolade even opstijven en maak ondertussen de vulling. Smelt hiervoor de overgebleven chocolade en giet daar al roerend de verwarmde room doorheen tot je een gladde zachte pasta krijgt. Kieper ook dit mengsel in een zelfgemaakte spuitzak en start met de afwerking van de koekjes.

Neem een koekje en spuit er voldoende vulling op. Verdeel mooi over het gehele koekje en druk er het satéstokje in. Kleef er het tweede koekje op en leg het afgewerkte koekje op een koele plaats.

Niks moeilijk aan, maar het vergt wel wat van je namiddag.

20091230_prinsessenkoekjes_00120091230_prinsessenkoekjes_00220091230_prinsessenkoekjes_00320091230_prinsessenkoekjes_00620091230_prinsessenkoekjes_00720091230_prinsessenkoekjes_009

20091230_prinsessenkoekjes_01120091230_prinsessenkoekjes_01520091230_prinsessenkoekjes_01620091230_prinsessenkoekjes_01720091230_prinsessenkoekjes_01920091230_prinsessenkoekjes_020

[ smaak: *** | presentatie: ***** | bakgemak: * ]

  • 50 g chocolade

korvapuusti

Wednesday, 30 December, 2009

20091230_kaneelbroodjes_012Vandaag kwamen alle kindjes na een nachtje logeren – de meisjes bij nonkel P. & tante C. en Cas bij vriendje R. – terug naar huis. Ze zijn daar ongetwijfeld in de watten gelegd en dus dacht ik eraan om nog eens kaneelbroodjes te bakken voor bij de koffie. Het is een beproefd recept alhier, ooit overgeschreven uit het fantastische kookboek van Tessa Kiros. ‘De smaak van mijn herinnering’ is een boek vol familierecepten, maar met een Finse moeder en een Grieks-Cypriotische vader zijn die recepten uiteraard heel gevarieerd. En dat, samen met de boeiende verhalen over haar jeugd en over de herkomst van de recepten, maakt dit boek zo bijzonder.

De kaneelbroodjes zijn een Finse traditie, korvapuusti heten ze, maar ze zijn bijvoorbeeld ook in Zweden heel populair. Daar hebben ze zelfs een ‘kanelbullens dag’, een kaneelbroodjesdag. Ik denk bij het maken van de broodjes aan een weids sneeuwlandschap, rode houten huisjes, een warm vuur en ja, soms ook aan pettson en findus. Helemaal zen word ik ervan. De geur van kaneel vult heel je huis met winterse gezelligheid, alleen al daarom zou je dit af en toe moeten maken. De broodjes zijn het lekkerste als ze nog lauw zijn.

Wat heb je nodig?

voor het brooddeeg
  • 200 g lauwe melk
  • 75 g suiker
  • 1 zakje gedroogde gist
  • 1 losgeklopt ei
  • 90 g zachte boter
  • 1 theelepel zout
  • 500 g witte bloem
voor de kaneelboter
  • 2 theelepels kaneel
  • 50 g bruine suiker
  • 80 g zachte boter

In het boek zijn het kaneel-kardemombroodjes en voeg je aan het brooddeeg 2 theelepels gemalen kardemom toe, maar aangezien Geert daar niet zo wild van is, laat ik dat gewoon weg.

Aan het werk

Doe de gist, melk en suiker bij elkaar en laat 10 minuutjes rusten. Voeg het ei, de boter en het zout toe en terwijl de Kitchen Aid zachtjes op stand 1 draait, voeg je de bloem toe. Laat de keukenrobot zijn werk doen gedurende 10 minuten. Intussen kan je de kaneelboter maken door gewoon boter, suiker en kaneel te mengen.

Leg het deeg met een schone handdoek over op een bebloemde bakplaat en zet dit in de oven op ongeveer 40°C. Wanneer het deeg zowat verdubbeld is, na ongeveer een half uur of drie kwartier, verdeel je het in vier stukken. Verdeel ook de kaneelboter in vier porties. Terwijl je met stuk één aan de slag gaat, zorg je ervoor dat de overige stukken deeg afgedekt blijven.

Rol het deeg uit zodat je een rechthoekige lap krijgt. Smeer er kaneelboter over en rol op. Snij de worst schuin in stukjes, afwisselend links en rechts – zoals de accenten bij élève. Leg ze zo dat het bovenste reepje deeg smaller is dan het onderste en druk het bovenste flapje nog eens goed dicht. Doe dit met de vier stukken deeg tot je ongeveer 25 à 30 kaneelbroodjes hebt. Leg alles op een bakpapier en laat nog een half uurtje rusten op een warme plaats, ver weg van tocht. Ik leg er altijd de handdoek terug over.

Verwarm de oven nu voor op 180°C. Klop een eigeel los en bestrijk de broodjes ermee. Strooi er nog wat vanille- of rietsuiker over en bak ze ongeveer 20 minuten – 18 minuten bleek voor onze oven perfect.

20091230_kaneelbroodjes_00120091230_kaneelbroodjes_00220091230_kaneelbroodjes_00320091230_kaneelbroodjes_00820091230_kaneelbroodjes_01620091230_kaneelbroodjes_015

Nadat ik ze de eerste keer gemaakt had, heb ik er in mijn kookschriftje ‘Lekker!’ bijgeschreven. Zelfs Marthe, die normaalgezien alleen chocoladetaart lust, staat hiervoor op de eerste rij. En juf K., R.’s mama, blijkbaar ook.

1-2-3-koekjes

Tuesday, 29 December, 2009

Ik schets kort het plaatje. We zitten in de auto, ik heb net de drie oudsten opgehaald bij vriendjes en we overleggen wat we ‘s namiddags gaan doen. A., vriendje van Marthe, komt spelen. Ik overloop een aantal mogelijkheden: met de playmobil spelen, tekenen, knutselen of koekjes bakken. Dat laatste klonk als muziek in de oren van de meisjes. Cas, in de koffer gezeten, zat dromerig naar buiten te kijken, met “cowboy en indiaan” van “het zesde metaal” in z’n ‘kop’.

Tot hier geen enkel probleem. Er moet al heel wat gebeuren vooraleer we geen eieren, boter, suiker of bloem in huis meer zouden hebben. Ik wou echter eerste even de anemonen en grassen aan het terras opruimen. Door de sneeuw waren ze gekraakt en ze lagen er nu slordig bij. Na een halfuurtje was de klus geklaard en ik ging nog gewoon even de rest van de tuin ‘opfrissen’. Toen ik terug binnen kwam zag ik dat het al vier uur was. A. en de meisjes hadden al getekend en met de playmobil gespeeld en Lena vond dat het nu toch wel tijd werd voor de koekjes.

20091228_1-2-3-koekjes_003

Omdat we niet zo veel tijd meer hadden (A. zou rond vijf uur afgehaald worden) moest het dus een makkelijk koekjesrecept worden. Maar Lena wou wel dat het chocoladekoekjes werden. Ziehier dus het recept voor de 1-2-3-koekjes met chocolade.

ingrediënten

  • 100 g chocolade (ik gebruikte fondant druppels maar alles is doenbaar, zelfs overgebleven sinterklaaschocolade) fijngehakt
  • 100 g boter, op kamertemperatuur en in kleine blokjes gesneden
  • 150 g suiker (grof, fijn, bio of riet, doet er niet zo toe)
  • 1 eitje
  • 1 zakje vanillesuiker (of een paar flinke scheppen uit die pot waarvan Lena dacht dat er zoethout bij de suiker zat)
  • 250 g bloem (tarwe of patisserie)
  • een koffielepel bicarbonaat die er voor zal zorgen dat de koekjes een beetje opkomen

zo gemaakt

Gooi de suiker, vanillesuiker, bloem, bicarbonaat en chocolade in de mengkom van de Kitchen Aid en voeg, het ding draait ondertussen stillekes rond, geleidelijk de boter toe. Tussendoor breek je het eitje en plof je dat ook maar in de kom. Laat alles nu een tijdje zachtjes draaien totdat je een brokkelige, maar homogene massa krijgt.

Kieper de inhoud op de tafel en kneed het deeg tot je een mooie deegbol krijgt. Verdeel die bol in kleine hoopjes die je nu (laat) rollen tot mooie bollekes. Druk ze plat op een bakpapier. Laat een dikke centimeter tussen de koekjes, ze lopen tijdens hun verblijf in de oven een beetje open. Wanneer alle bollekes schijfjes zijn geworden duw je ze voor een kwartiertje in een op 180°C voorverwarmde oven. Laat ze nadien even afkoelen op een rooster.

Na net iets meer dan een half uurtje staat een mooie stapel koekjes op tafel.
En met wat geluk zijn er nog wat over om mee te geven als de meisjes morgen naar nonkel P. en tante C. vertrekken.

20091228_1-2-3-koekjes_00720091228_1-2-3-koekjes_00620091228_1-2-3-koekjes_00520091228_1-2-3-koekjes_00420091228_1-2-3-koekjes_00220091228_001

[ smaak: ** | presentatie: ** | bakgemak: **** ]

‘s avonds voor het slapengaan

Monday, 28 December, 2009

20091229_lampjeVanavond las ik een boekje voor dat de kinderen van hun nichtjes gekregen hadden. Het was een kerstverhaal en de kinderen dachten dat het over Jezus zou gaan, een verhaal waar ze bij oma en opa al eens iets over gehoord hadden. Tijdens het lezen bleek het echter een heel ander verhaal, over een eenzaam jongetje dat uitgenodigd wordt voor een kerstfeest. Er kwam een meisje in voor dat Marieke heette, wat Lena de vraag ontlokte: “Hoe heet dat meisje van in ‘Joske is geboren’ nu weer?” Maria, dus. Ik kon mijn lach nauwelijks inhouden. Op Marthes vraag wat er scheelde, zei ik snel: “‘t Is niks, ‘t is een binnenpretje”, waarop Cas in het boek keek en zei:”Waar? Waar is dat binnenprentje?”

Wat later kwamen we bij een scène waarin enkele gasten op het kerstfeest de drie koningen naspeelden, passend uitgedost met kronen en gewaden. Lena: “Welke is nu die koning met zijn versleten hoed?”

Nooit geweten dat een kerstverhaal zo grappig kon zijn.

koetjesreep³

Monday, 28 December, 2009

Deze morgen had ik de drie overgebleven koetjesrepen naast Lena’s bord gelegd. Altijd lekker bij een boterhammetje, dacht ik zo. Cas en Marthe waren bij vriendjes gaan logeren, dus we zaten maar met z’n drietjes aan tafel.

Geert, in de hoop er ook wat van te krijgen, vraagt: “Lena, ga je ze delen, je koetjesrepen?”
Lena: “Ja! Eentje voor na het ontbijt, eentje voor ‘s middags en eentje voor ‘s avonds.”

oma

Sunday, 27 December, 2009

lena_tekent_001

Lena: “Als ik groot ben, wil ik geen mama worden, ze, want kleine kindjes, dat weent en zo.”

Ik (teleurgesteld): “Dan zal ik geen oma kunnen worden van jouw kindjes?”

Lena: “Oke dan, dan wel kindjes.”

Ik vrees dat het niet zal blijven duren dat ze zo snel te overhalen is. Misschien maar goed ook.

koetjesreep²

Saturday, 26 December, 2009

20091108_vakantie_thuis_014Er waren nog drie koetjesrepen over. Lena had ze bewaard om mee te nemen naar Noortje, haar beste vriendin. Woensdag mocht ze daar logeren. Maar in onze haast waren we de chocoladerepen vergeten. Lena vond het gelukkig niet zo erg, want ze had al zelfgebakken cakejes mee.

Marthe zei onderweg dat het goed was dat Finn nog geen chocolade mocht, zo was er voor elk een reep. Waarop Lena laconiek repliceerde dat ze nog niet wist aan wie ze een koetjesreep zou geven. En stilletjes hoorde ik er haar aan toevoegen: ” Maar ik weet wel dat ik er aan mezelf één zal geven.”

cacao-ganache-koekjes

Friday, 25 December, 2009

Een tijdje geleden was ik op zoek naar een koekje dat zou kunnen voldoen voor een prinses. Marthe had een boek mee uit de klas met daarin een leidraad voor een toekomstige prinses. Eigenlijk, zo waren we op het einde overeengekomen, was prinses zijn toch niet zo leuk: heel veel domme dingen moeten en leuke of onbeleefde zaken niet mogen. Prinses spelen daarentegen is natuurlijk wel leuk. Dan doe je net die dingen die leuk zijn. Eén ervan was het dagelijks eten van in het boek niet nader omschreven prinsessenkoekjes.

Ik dus even met m’n hoofd tussen de koekboeken uit het rek in de living, maar daar vond ik mijn ‘goesting’ niet onmiddellijk terug. Volgens mij moet een prinsessenkoekje in de eerste plaats mooi en lekker zijn, niet te groot – zodat je niet teveel kruimelt – een beetje chique – het moet tenslotte passen bij de rest van haar garderobe en het interieur – en verfijnd van smaak.

Uiteindelijk kwam ik op een recept voor cacao-ganache-koekjes. Het recept is vrij eenvoudig, maar het vraagt toch enige bereidingstijd. Het resultaat is niet alleen mooi, maar ook heel lekker, zeker als ik mag afgaan op de huisprinsessen.

Benodigdheden

voor de koekjes

  • 215 g boter, in blokjes gesneden, en op kamertemperatuur
  • 150 g suiker (tegenwoordig zit er rietsuiker in de grote pot in de keuken)
  • een zakje vanillesuiker (of zelfgemaakte vanillesuiker), let wel, zeker niet overdrijven met de vanillesuiker!
  • 235 g patisseriebloem
  • 100 g cacaopoeder
  • een halve koffielepel bicarbonaat
  • anderhalve koffielepel zout

voor de vulling

  • 120 ml slagroom (ik gebruikte de 40% variant van Inex)
  • 225 g chocoladedruppeltjes
  • 25 g zeer fijn gehakte nootjes (varianten zijn mogelijk, voor de kerstkoekjes gebruikte ik amandel en pijnboompitten)

Aan de slag

Meng de suiker, het zout, het bicarbonaat en de cacao voorzichtig door elkaar, anders riskeer je dat je keuken er straks uitziet als een bedoeïenentent na een woestijnstorm. Kieper dit mengsel voorzichtig bij de zachte boter en laat de KitchenAid zachtjes draaien tot de suiker en boter zich mooi vermengd hebben. Voeg nu, alweer voorzichtig, de gezeefde bloem toe en zie hoe de keukenrobot alles omtovert tot een stevige klomp.

Haal het mengsel uit de mixer en kneed nog even na tot het deeg helemaal glad is. Wikkel in huishoudfolie en laat een kwartiertje afkoelen in de koelkast. [een halfuurtje later] Verdeel het deeg over 2 of 3 porties en kneed kort zodat alles weer soepel aanvoelt. Rol uit, ik deed het tussen 2 vellekes huishoudfolie, tot een dikte van 2 à 3 mm en stek er mooie rondjes uit. De eerste keer gebruikte ik daarvoor een dresseerring van ongeveer 5,5 cm diameter, voor de kerstkoekjes gebruikte ik de achterzijde van een spuitmond, met een diameter van ongeveer 3 cm. Omdat de kleine rondjes net iets te slap waren om makkelijk op te tillen zette ik het deeg een minuutje op de besneeuwde zandbak. Schik de rondjes vrij compact op een bakpapier, ze lopen tijdens het bakken niet uit. Bak ze in een op 175°C voorverwarmde oven voor 11 (kleine rondjes) of 14 minuten. Laat ze afkoelen op een rooster.

Ondertussen kan je de vulling maken. Hiervoor smelt je de chocolade au bain-marie of in de microgolf op een lage stand. Verwarm de room en voeg die al roerend toe aan de gesmolten chocolade. Voeg er eventueel de gehakte nootjes aan toe en laat afkoelen in de koelkast.

Eens de koekjes en de vulling zijn afgekoeld kan begonnen worden aan de afwerking. De vulling gaat in een spuitzak, of in een stevig diepvrieszakje waarvan je een tipje wegknipt. Draai een mooi drolletje vulling op het onderste koekje en ‘vijs’ er het bovenste op zodat de vulling net niet ontsnapt.

Normaal haal je uit deze hoeveelheden zo’n 85 à 90 koekjes (de 3 cm variant), maar door onze doorgedreven interne kwaliteitscontrole raakten wij niet verder dan 81.

Smakelijk eindejaar.

20091111_chocolate sandwich cookies_00120091111_chocolate sandwich cookies_00420091111_chocolate sandwich cookies_00620091111_chocolate sandwich cookies_00920091111_chocolate sandwich cookies_01120091111_chocolate sandwich cookies_012

[ smaak: ***** | presentatie: **** | bakgemak: *** ]

koetjesreep

Friday, 18 December, 2009

20090110_winterwandeling_moortsele_009Vandaag vierde Lena al een beetje kerst in de klas. Met lekkers en natuurlijk ook met cadeautjes. Iedereen mocht iets kleins meebrengen voor een klasgenootje. Zo was het al toen ik klein was, en zo gaat het nog steeds.

Groot was mijn verbazing toen ze deze avond twee zakken koetjesrepen uit haar boekentas haalde. En blij dat ze ermee was! Zou ze te weinig snoep krijgen thuis? “Maar Lena,” probeerde ik nog, “dat is toch geen echt cadeautje.” Volgens haar dus wel.

Intussen is de aap al uit de mouw gekomen. Geert kreeg een berichtje van I. Het cadeautje zat nog in E.’s boekentas. E.’s papa wist niet dat zijn mama het daarin gestopt had en in de veronderstelling dat ze het cadeautje vergeten waren had hij snel twee zakken koetjesrepen ingepakt. De omruiling gebeurt eerstdaags, met goedkeuring van Lena trouwens.

Update: Met je gat in de boter vallen, zo noem ik dat. Lena heeft van E. een fairtrade sleutelhanger gekregen met een supermooi vilten hartje aan, echt iets voor meisjes. En van mama I. mocht ze de overgebleven koetjesrepen houden. Haar dag kan al niet meer stuk!

ijsbloemen

Thursday, 17 December, 2009

20090110_winterwandeling_moortsele_017

Pieter Embrechts kennen jullie misschien als kakkewiet, kompaan van Dimitri Leue bij W@=D@, broer van Tine [die je misschien kent van Los Zand, of als Kelly uit het Peulengaleis, ...] en Bert [de bassist van De Laatste Showband], of andere fratsen.

Maar Pieter heeft echter ook een zachtere, minder spring-in-het-veld-kant. Misschien een overblijfsel van zijn opleiding in de richting Kleinkunst aan de Studio Herman Teirlinck. Die Pieter kan  je zeker terugvinden op de cd “Maanzin” die hij in 2004 onder de vleugels van Radio1 mocht uitbrengen. Niet heel erg bekend, maar zeker het ontdekken waard. Bij ons een vaste waarde bij autoritten. Iedereen heeft zo wel z’n lievelingsnummer, maar één nummer zit zeker in de doorsnede van ons aller Venn-diagrammekes en dat is IJsbloemen.

Leun achterover en geniet even mee.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.