stootbumper

Published by on Sunday 18.10.2009 at 0:07 in finn

Een mens kan zo al eens een zot gedacht krijgen, zo blijkt. Enkele weken geleden bedacht ik dat het toch een enorme hoop afval is, al die pampers die iedere week onze vuilbak vullen, zeker nu de gemeente ze niet meer selectief ophaalt. Waarom geen katoenen luiers gebruiken als ik thuis ben met Finn? Ja, waarom eigenlijk niet?

katoen

Maar dat is een ‘dure bedoeninge’, zo wierp Geert tegen. Zo’n investering doe je bij je eerste of bij je tweede kind, maar niet meer bij je vierde. Als je van elke maat een 20-tal luiers nodig hebt klopt dat inderdaad. Maar daar heeft men intussen al iets op gevonden: de meegroeiluier! Ze bestaan in één maat en met drukknopen kan je ze vergroten of verkleinen. Aangezien ze intensief gebruikt worden gedurende ongeveer twee jaar, raadt men deze aan voor één of twee baby’s. Koren op mijn molen, natuurlijk. Daarbovenop blijkt dat onze gemeente de helft terugbetaalt. Duur kan je het dan al niet meer noemen en wat rekenwerk leert dat we het bedrag er in een half jaar al uithalen. Geerts tegenkantingen verstomden.

Maar het is meer werk en je hebt al vier kinderen om voor te zorgen, hoor ik je zeggen. Ja, de luiers moeten inderdaad gewassen worden, maar mijn wasmachine heeft daar geen problemen mee. Ze kan dat helemaal zelf. Het verschil is dat er nu bijna iedere nacht een was gedraaid wordt i.p.v. vijf dagen op zeven. Maar meer dan op het wasrek gooien nadien moet er niet gebeuren.

katoen2Dus wat doet een mama als het kindje slaapt en het huishouden aan de kant is? Juist, eens surfen om te zien wat er tegenwoordig op de markt is. En dat is heel wat! Het verschil met 8 jaar geleden, toen we dat bij Cas even in overweging namen, is bijzonder groot. Niet alleen zijn er veel meer soorten en merken, de materialen zijn ook uitgebreid. Katoen is een vlag die de lading niet meer dekt. Je moet het nu eigenlijk hebben over herbruikbare of wasbare luiers. Die kunnen van katoen gemaakt zijn, maar evengoed van hennep, bamboe, fleece, microvezel,… Het ene neemt veel vocht op, het andere is snel droog, voor elk wat wils dus. En zijn ze ook niet gewoon mooier dan een wegwerpluier?

Toegegeven, het neemt wel meer plaats in in de kast en het is – toch in het begin – iets meer werk om aan te doen, want je hebt de luier, die nat wordt, en het overbroekje, dat alles tegenhoudt. En dat moet je nauwgezet over elkaar aandoen, anders krijg je lekken. Maar dat dit wat langer duurt, vindt lachebekje Finn helemaal niet erg. Hij is een gewillig proefkonijn en laat mama geduldig oefenen.

Vanaf nu gaat Finn dus door het leven met een ecologisch verantwoorde stootbumper om zijn poep! En over twee jaar heb ik weer iets nieuws om te verloten onder de gegadigden.

1 Comment to stootbumper

  1. katrijn lamps says:

    October 18th, 2009 at 10:00 am

    Het siert je.
    Meer woorden zijn daar niet voor nodig!

Leave a comment