Archive for August, 2009

meisjes

Saturday, 22 August, 2009

20090725_donderswal_028Naar jaarlijkse gewoonte is Geert naar de rommelmarkt in ‘het miljoenenkwartier’. De drie oudsten zijn mee, alsook een collega van Geert. F. is bij ons al eens op de barbecue geweest, samen met enkele andere collega’s. Het klikte meteen met de kinderen. Toen iedereen al weg was, bleef zij onvermoeid verstoppertje spelen met Cas, Marthe en Lena. Nodeloos te zeggen dat de boodschap dat F. meeging naar de rommelmarkt op enthousiasme onthaald werd. Marthe zei daarop: “Ik heb al twee nieuwe vriendinnetjes gemaakt in de vakantie. F. en dat meisje dat hier eens op een avond geweest is.” Dat ‘meisje’ was collega I. Haar jeugdige look zal je wel wat om de tuin leiden, maar aangezien ze bijna met pensioen gaat, kan je toch bezwaarlijk over een meisje spreken. Marthe vond nochtans van wel: “Alle mevrouwen zijn toch ook meisjes, mama”. En eigenlijk heeft ze gelijk, diep vanbinnen blijven alle vrouwen meisjes!

Help !

Wednesday, 19 August, 2009

Marijke heeft de logistiek van haar ‘wedstrijd‘ aan mij toevertrouwd. ‘Logisch’ hoor ik u al luidop denken, edoch, ik stoot op een praktisch probleempje. Kinderhandjes genoeg, en die ‘trekking’, daar zie ik ook geen probleem. Maar wat daarna. Neem nu dat er iemand wint waarvan we het adres niet hebben. Wat dan? Via google kom je veel te weten, te veel soms, maar postadressen? Neen, dat is niet besteedt aan het interweb, en misschien maar best ook.

prijsdink

Vandaar mijn oproep: zou iedereen die denkt in aanmerking te kunnen komen voor het prijsdink en die denkt dat wij zijn/haar postadres niet kennen een mailtje kunnen sturen naar: prijsdink@roelskens.be. Zo komt niet elke lezer uw oh zo geheime postadres te weten, en ik beloof ze niet te misbruiken, tenzij er mij veel geld voor geboden wordt natuurlijk. De lottrekking kan dan eerstdaags doorgaan in het bijzijn van gerechtsdeurwaarder Van Backlé, alias mezelve.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

kikkererwtensalade

Sunday, 16 August, 2009

We barbecuen niet vaak, maar af en toe, op zo’n zwoele avond zoals gisteren bijvoorbeeld, nodigen we vrienden uit om op primitieve wijze vlees klaar te maken. We zijn echter geen grote vleeseters, dus vooral in de bijgerechtjes leven we ons uit en gisteren was er eentje bij dat bijzonder in de smaak viel, zelfs bij wie niet zo’n favoriet is van kikkererwten. Nochtans heel eenvoudig en snel klaar te maken.

Je hebt het volgende nodig:

  • 2 blikken kikkererwten
  • 3 à 4 tomaten
  • een halve paprika (geel of rood)
  • 2 pijpajuintjes
  • bladpeterselie
  • munt
  • olijfolie
  • citroen of limoen

Laat de kikkererwten uitlekken. Snijd intussen de ajuin en paprika zeer fijn. Ontvel de tomaten, doe de zaadjes eruit en snijd het fijn. Snipper de kruiden en meng alles door elkaar. Giet wat olijfolie en het sap van een halve citroen (of een hele limoen) erover en kruid naar eigen smaak met peper en zout (eventueel wat gemalen komijn erbij). Serveer dit fris. Lekker met tabouleh, naanbrood en gemarineerde kippenspiesjes. Smakelijk!

20090816_kikkererwtensla_001

Omdat er gisteren geen tijd was om foto’s te nemen, is dit een foto van het laatste restje uit de koelkast. En ook dat zal daar niet lang meer staan.

zomer

Saturday, 15 August, 2009

20090712_vakantiedag_024

Omdat de tuin al aangeeft dat de zomer op zijn laatste benen loopt, nog even 10 redenen om van de zomer te houden:

  1. ontbijt op het terras
  2. zomerfruit
  3. op blote voeten lopen
  4. lange zomeravonden
  5. de geur van de kamperfoelie in de tuin
  6. gewekt worden door zonlicht
  7. versgemaaid gras
  8. lezen in de hangmat
  9. schaarsgeklede kinderen in de tuin
  10. vakantie

3+1+2=6

Friday, 14 August, 2009

20090720_dagje_gentse_feesten_012Het eerste verdiep is weer bewoond, alle bedjes zijn weer gevuld.

Deze middag kwam Cas vol verhalen thuis. Een beetje vuil, een beetje moe, maar heel tevreden. Tegen de avond waren ook Marthe en Lena terug, zongebruind, met nog wat zand tussen de teentjes en een doos vol schelpjes. Moe, maar heel tevreden.

Na een weekje rust voelt het goed dat ons gezin weer compleet is. Morgen samen genieten van de beloofde hoogzomerdag…

met mijn ogen dicht zie ik alleswat mijn hoofd verzint

Wednesday, 12 August, 2009

jij_bent_de_liefsteDe titel van onze vernieuwde blog is de laatste versregel uit het gedicht “onzichtbaar” van Hans en Monique Hagen. Hun dichtbundel “Jij bent de liefste”, voor kinderen en volwassenen met een kinderhart, is het absolute lievelingsboek ten huize Roels. De tekeningen van Marit Törnqvist zijn om bij weg te dromen.

Wanneer er voor het slapen gaan geen tijd meer is voor een verhaaltje, vraagt Lena vaak met haar allerliefste stemmetje: “Is er dan misschien nog tijd voor een gedichtje? Eentje? Of twee?” En ja, natuurlijk kan je haar niets weigeren als ze je met bambi-ogen aankijkt. Als je klaar bent, zegt ze dan heel innemend: “En nu mag jij er ook nog twee kiezen, goed?”

Changement de décor²

Wednesday, 12 August, 2009

finn_blog_v1Zoals reeds eerder aangekondigd is de blog z’n façade gewijzigd. Niet dat we de vorige lelijk vonden of er al op waren uitgekeken, maar omdat het hier steeds minder om Finn alleen draait vonden we het tijd om het Finn-jasje te ruilen voor iets neutralers.

Later meer over het hoe en waarom, nu gewoon de switch. Ik weet dat er nog heel wat toeters en bellen moeten ‘getuned’ worden, maar dat wordt voor een andere avond.

Mochten er al een aantal zaken zijn die jullie enorm storen, of – erger nog – niet blijken te functioneren zoals ze moeten, aarzel dan niet het hier achter te laten.

Als herinnering hiernaast nog de laatste pagina zoals hij verscheen in het oude kleedje.

edit: mocht het zijn dat de site er helemaal verkeerd uit ziet, klik dan eens op Ctrl+F5, dat zou moeten helpen.

bij de dokter

Tuesday, 11 August, 2009

20090808_finn_in_het_park_007Vandaag voor het eerst met Finn naar Kind en Gezin geweest voor zijn spuitjes. De verpleegster was al eens op huisbezoek geweest, maar veel nieuws kon ze me niet vertellen. En vragen had ik ook al niet. Ja, na drie kinderen weet je het wel zo’n beetje. Vandaar dat ik ook meteen afgesproken heb dat ik liever alleen naar de consultaties ga wanneer er gevaccineerd moet worden. Want naar Kind en Gezin gaan is niet verplicht en eerlijkgezegd is het nooit mijn ding geweest. Zeker niet sinds we van Gent naar ons dorp verhuisd zijn. Geen kwaad woord over de verpleegster, maar de kinderarts hier is een waar fenomeen. Hilarisch, gewoon. Of dat zou het zijn als je niet met een ongedurige baby of peuter op je schoot zou zitten en eigenlijk zo snel mogelijk naar huis wil.

Het begint al bij het binnenkomen. Je ziet de andere ouders met hun blote baby op schoot zuchten. Je telt ze en stelt vast dat zij allemaal nog voor jou bij de dokter moeten, terwijl je toch echt wel niet te vroeg bent. Je blijft hopen dat het snel vooruit zal gaan, tegen beter weten in.

Wanneer het dan eindelijk jouw beurt is om bij de kinderarts te gaan, zit je daar met een baby die overduidelijk moe is of honger heeft. En dan begint mevrouw de dokter te vertellen over haar vakantie. Of over haar dochter. Of over andere mama’s. Je zou verwachten dat een kinderarts oog heeft voor kinderen en dus ziet dat jouw kind daar geen boodschap aan heeft. Maar als hij/zij begint te jengelen, krijg je een verstoorde blik. “Ola, zijn we ongeduldig dan? Gaat het niet rap genoeg misschien?” Als je baby nog niet doorslaapt na drie maanden, krijg je de vraag of je nog borstvoeding geeft, zo ja, dan is de oorzaak direct gevonden. Als je na zes maanden nog borstvoeding geeft, krijg je de opmerking “gij liever dan tekik, ze”. Ja, naar Kind en Gezin gaan is bij ons een ware belevenis. Hoe ‘zen’ je ook aankomt, je gaat er altijd opgejaagd en verontwaardigd buiten.

Maar niet deze keer. Dankzij een vervanger verliep vandaag alles volgens het boekje (lange wachttijden niet meegerekend): Finn weegt 5,760 kg, meet al 60 cm en heeft in iedere bil een spuitje gekregen. We konden dus voor één keertje ook ‘zen’ naar huis.

Finn, 2 maanden oud

Sunday, 9 August, 2009

20090808_finn_in_het_park_002

Gisteren was Finn twee maanden oud. Elke leeftijd heeft natuurlijk zijn charme, en ondanks wat darmkrampjes en groeispurten, was Finn van in het begin rustig en vrij gemakkelijk. Maar sinds we terug zijn van onze boerderijvakantie heeft hij echt zijn draai gevonden. Wanneer z’n buikje vol is, ligt hij vrolijk te spartelen in zijn park, nieuwsgierig kijkend naar alles rondom hem, trappelend met zijn beentjes, sabbelend op zijn vuistjes. Maar het leukste speelgoed zijn wij. Wanneer ons gezicht in zijn blikveld komt, tovert hij een prachtige glimlach tevoorschijn. Om van te smelten gewoon. En die interactie heb je natuurlijk nog niet met een pasgeborene, hoe snoezig die ook mogen zijn.

Ik probeer hem een voorspelbare dagindeling te geven – eten, spelen, slapen – omdat ik ervan overtuigd ben dat baby’s daar rustig van worden. Ze weten na verloop van tijd wat er zal komen en die houvast, die structuur geeft kinderen een veilig gevoel. En al na twee weken merk ik dat dit echt werkt, zowel voor ons als voor hem. We weten nu dat hij moe is (en niet hongerig) als hij begint te jengelen in zijn park of wipstoel. Door hem goed te observeren, merk ik het soms zelfs al voor hij huilt of zeurt. En hij weet dat als mama fluistert, zijn trappelzakje aandoet, een liedje zingt en hem in zijn bedje boven legt, dat het dan tijd is om te slapen. Een echt slaapritueel dus, zelfs voor een baby van 2 maanden. En het helpt, want twee weken geleden was het nog een hele klus om hem in slaap te krijgen (tuutje geven, troosten, tuutje geven, troosten, …), terwijl hij nu soms al onmiddellijk zijn oogjes sluit als ik hem in z’n bedje leg.

Het klinkt heel gemakkelijk natuurlijk, maar na drie kinderen die moeite hadden met inslapen was ik vastbesloten het deze keer anders aan te pakken. Niet meer in slaap vallen bij mama aan de borst zodat mama altijd nodig is om ze ‘s avonds met slokjes melk in slaap te krijgen. Niet meer schudden met de kinderwagen, geen concert van slaapliedjes, … Laten huilen, zoals ze vroeger vaak aanraadden , voelt niet goed aan, dus die aanpak laten we aan ons voorbijgaan. Een baby, zeker zo jong, huilt omdat hij iemand nodig heeft. Je zegt toch later ook niet tegen je kinderen: zoek het zelf maar uit. Een tuutje (of een vuistje als het tuutje eruit gevallen is) en een knuffeltje dat naar mama ruikt, meer heeft hij niet nodig. Of, als hij al heel moe is en wat overstuur, mama of papa’s veilige armen.

uit de kast

Sunday, 9 August, 2009

We hebben zo onze bronnen die ons verklappen dat we een aantal trouwe, maar niettemin stille lezers hebben. Héél stille lezers, bedoel ik dan. Zelden wordt een commentaar nagelaten. We zouden bijna denken dat niemand deze blog volgt en we evengoed kunnen ophouden met dit avondlijke tijdverdrijf.

Maar misschien willen jullie uit de kast komen als er iets te winnen valt? Ja, je leest het goed, wij hebben iets in de aanbieding. Het is niet zo groot, maar het is met veel liefde door mijzelve gedraaid. En aangezien er na twee jaar ‘potten draaien op donderdag’ een sabbatjaar ingelast wordt, kan je van een ‘collector’s item’ spreken, waar later zal naar gerefereerd worden als ‘uit haar vroege periode’.

20090809_potje_001

Wie kans wil maken moet een commentaar schrijven. Een onschuldige kinderhand – en wij hebben er hier acht – zal de winnaar aanduiden.