in de zak

Published by on Monday 24.08.2009 at 23:16 in finn | kinders | overpeinzingen

cas_draagdoekToen Cas nog in mijn buik zat, kochten we bij Veronique Laureys van ‘t Geboortehuis een tricot-slen, een enorme lange draagdoek waarmee je je baby vanaf de geboorte comfortabel kan ronddragen. Ingenieus wikkel je die doek rond je schouders en middel en de baby zit in foetushouding dicht tegen je aan. Cas heeft daar veel in gelegen, ideaal voor in Gent, want winkels zijn niet altijd aangepast aan brede kinderwagens. We hadden er veel bekijks mee toen, zelfs in Gent. Mensen vroegen of daar iets inzat, in dat bundeltje, en of dat baby’tje daar wel gemakkelijk in lag. Nu is de tricot-slen en de draagdoek in het algemeen volledig ingeburgerd, maar 8 jaar geleden zag je ze nog niet zo veel. Wanneer Cas wat groter werd schakelde ik over op de alom gekende babybjörn, omdat die zeer snel aan en uit gaat, maar een dagtocht met een zware baby zal je daar niet mee maken. Dus toen Cas stevig rechtop zat gebruikten we vooral onze buggy.

De babyproductenmarkt kende intussen een serieuze boom, je houdt het niet voor mogelijk wat er nu allemaal te koop is voor zo’n kleine mensje. Ook bij de draagdoeken is het moeilijk de bomen door het bos nog te zien. Er zijn zoveel verschillende, degelijke, mooie draagdoeken en -zakken op de markt en allemaal hebben ze zo wel hun voor- en nadelen, dus de keuze is moeilijk.

Toen we wisten dat Finn op komst was, ben ik me dan maar eens gaan verdiepen in de verschillende types. Want hoewel de tricot-slen ergonomisch verantwoord en vooral veelzijdig is, is hij toch wat omslachtig in gebruik. En met vier kinderen is ‘snel en gemakkelijk aan te doen’ uiteraard een zeer belangrijk criterium. Mijn oog viel dus op de ringsling, een doek met twee ringen die je gewoon kruislings draagt en waarmee baby’s zeer comfortabel op de heup gedragen worden. Dit weekend is hij door Finn uitgebreid getest en goedgekeurd. Ik had de doek mee naar het feest op de diggieboerderij in Brakel en aangezien de weide nogal hobbelig is voor een kinderwagen (en die al snel gevuld werd met boekjes en spulletjes van de rommelmarkt) kwam de ringsling goed van pas. Finn keek wat rond, wriemelde wat en viel in slaap. Volgens mij maakte de doek zelfs deel uit van een verborgen dresscode, want ik heb er heel wat mama’s met draagdoeken gezien.

Maar mijn oog viel niet alleen op de ringsling, nee, ook de buidelsling, de mei tai, de madame zsazsa,… leken een aanwinst. Waarop Geert vroeg om eens te tellen hoeveel ik er nu eigenlijk had. Tja, opperde ik, misschien moet ik diegene die ik niet vaak gebruik verkopen? Dus als iemand interesse heeft in een zandkleurige tricot-slen of een bordeauxkleurige Babylonia backpack – tegen een zacht prijsje – roep dan maar in de commentaren. Zo maak ik plaats in de kast voor de mei tai die ik via 2dehands op de kop wist te tikken. En Finn? Die laat zich gewillig als proefkonijn gebruiken.

No comments yet.

Leave a comment