Congé payé

Published by on Sunday 19.07.2009 at 0:38 in de hort op | familiezaken

Twee volle weken, waarvan één weekje buitenshuis. Dat zijn de vooruitzichten voor de rest van juli. Nu nog hopen dat het kmi ook iets leuks in petto heeft [terwijl ik dit tik, tikt de regen ritmisch op het dak van de serre]. Echt verlof is het immers pas als je buiten kan ontbijten, lunchen en avondmalen, vind ik.

20080810_oostduinkerke_034

Hier ten huize houden we er een niet-gelijklopende voorkeur op na. Marijke is een zee-zon-strand type en ik zou me eerder verschuilen in de koelte van de Ardeense bossen. Vermoedelijk is die preferentie gegroeid uit de eigen jeugdervaringen. Tussen het doppen van de erwtjes door ging de familie Vermeulen al eens een dagje richting Oostduinkerke. Een dagje zeg ik hier wel, maar eigenlijk was het wel een hele dag: vertrekken voor dag en dauw, ontbijten met vers suikerbrood in de duinen en pas ‘s avonds terug naar Asper. Wij hielden het bij een weekje ergens in de Ardennen. Nooit tweemaal op dezelfde plaats, maar wel dikwijls hetzelfde concept: een self-catering huurhuisje. Alhoewel ik me ook een jaar herinner dat we op hotel zaten en mijn ouders onder hun voeten kregen omdat ze stiekem zelf koffie zetten op de kamer. En als ik me niet vergis zaten we ook ooit op een domein waar het middageten in aluminium schuiten werd voorgereden.

Sinds we kinderen hebben zijn we een paar jaar naar zee geweest. M’n ouders logeerden in een sympathiek appartementje en wij kwamen dan na met de kinderen. Een zeer kindvriendelijke badplaats vind ik dat trouwens, Wenduine. Eén van de weinige plaatsen waar de Koninklijke baan trouwens een ommetje maakt om het centrum, waardoor het er rustig vertoeven is. Maar naarmate ons gezin uitbreidige uitbreed uitbreidde werd het toch een beetje te krap.

Een viertal jaar geleden gingen we dus op zoek naar een nieuwe bestemming. Als compromis tussen zee en Ardennen werd het concept ‘boerderijkvakantie’ naar voren geschoven. Het internet werd afgeschuimd en het mapje ‘vakantie’ onder de bookmarks liep al snel aardig vol. Al vlug bleek dat we toch weer naar het westen zouden uitwijken. Het aanbod is daar ruimer en de trip ernaartoe is niet te lang. Geen van ons drie oudsten zijn trouwens voorstander van ‘lange’ autoritten. Uiteindelijk zijn we in Lo beland, bij Lut, Johan, Marieke, Louise, Nel, Sander en Flore van ‘t Donderswal. Een biologische melkveebedrijf ergens in de uitgestrekte IJzervlakte.

zomervakantie 2006zomervakantie 2006zomervakantie 2006boerderijvakantie 20-27 juli 2007boerderijvakantie 20-27 juli 200720080726-31_donderswal_005

Dat het ons daar zeer bevalt mag je wel zeggen, want ondertussen worden de koffers gepakt voor een vierde keer op rij. Het succes is even makkelijk als eenvoudig. Mix de volgende ingrediënten: Flore, de jongste dochter die even oud is als Marthe, Ella, de geit, Rokkie, de hond, Thelma, de pony, jonge poesjes, mooie zwart-wit gevlekte koeien, speelruimte, reuzezandbak, trampoline, schommel, go-carts, fietsen, pingpongtafel, tractors, verse melk en eitjes, appels uit de boomgaard,… Voor ons een ideale vakantie, want de kinderen amuseren zich kostelijk en wij kunnen op ons gemak wat koken, lezen, fietsen, meespelen,… Meer heeft een mens niet nodig, denken wij zo.

Ooit zullen we nog wel eens de Ardeense bossen onveilig maken, maar ondertussen weet je ons te vinden.

No comments yet.

Leave a comment